Meteoro, een bekende versterkerbouwer uit Brazilië, heeft zich ook op de signature-pedalenmarkt gestort. De MPX500 Master Bass Drive is bedoeld om de bekende ‘grind’ voort te brengen van Sepultura-bassist Paulo Xisto.
Eigenlijk is er geen excuus nodig om de albums van Sepultura uit de kast te trekken en de buurt te teisteren met een lekkere portie Zuid-Amerikaanse speedmetal, maar de opdracht om dit Meteoro signature-pedaal te testen is een mooi verhaal om boze buren mee af te poeieren. ‘Ik ben journalist en ben aan het werk! Laat me met rust...’ Alleen de verschijning van het pedaal past al helemaal bij Sepultura’s boze muziek. Het is groter dan de meeste andere pedalen, log, zwaar en erg indrukwekkend. Een tekeningetje van Paulo siert de bovenkant. De Master Bass Drive heeft drie voetschakelaars, zes knoppen en wel vier ledjes. Een 12V-wisselspanningadapter wordt bijgeleverd en aan de onderkant zit een 9V-batterijcompartiment. Een gebruiksaanwijzing zat er niet bij, maar na een mailtje stuurden de makers mij heel vriendelijk een overigens vrij beroerd vertaalde gebruiksaanwijzing.
De tongtest
Toen ik dit pedaal aansloot, viel meteen op dat de 12V-wisselspanning van de adapter via een niet-geïsoleerde jack het pedaal moet voeden. Dit betekent dat de behuizing continu onder 12V-wisselspanning staat. Het volgende kan ik niemand aanraden: voor de gein heb ik de MPX500 aangesloten op het stroomnet, bas en versterker ingeplugd en toen, terwijl ik met mijn blote voeten op de grond stond, de behuizing eens gelikt. Ik kan u vertellen: dit is een pittig pedaal. Ik zie vooral problemen opdoemen voor bassisten die een microfoon beetpakken en op hetzelfde moment een schakelaar intrappen. Volgens mij wil Meteoro duidelijk maken dat bassisten niet moeten zingen. Aansluiten op 9V werkte overigens niet: dan gingen alleen de leds aan en kwam er uit het pedaal geen noot.
Opbouw
Het aansluiten wijst zich vanzelf. Naast de jacks ‘Instrument Input’ en ‘To Bass Amp’ heb je de beschikking over een ‘Direct Out’, die je ingangssignaal onbewerkt doorgeeft. Verder is er een XLR-uitgang voorhanden voor aansluiting op een mixer of PA. Boven op de behuizing zit een aparte voetschakelaar voor actieve bassen. Van bas wisselen is nogal een crime met dit pedaal: het slaat op hol als de bas wordt losgekoppeld, gaat luid oscilleren en met zijn leds knipperen. Het pedaal is opgebouwd uit twee delen: de preamp en de overdrivesectie. Het bassignaal gaat altijd door de preamp. Deze heeft regelaars voor treble, bas en gain. Die laatste zou eigenlijk gewoon ‘volume’ mogen heten, want meer regelt hij niet. De voetschakelaar heet ‘Clean’, omdat hij de overdrivesectie uitzet. En dus ook weer aan, en dan krijg je ‘Crunch’. De overdrive wordt in de signaalketen vóór de preamp geplaatst. Deze overdrivesectie heeft de volgende regelaars: ‘Push’ voor volume, ‘Hot’ voor toon en ‘Growl’ voor gain. De tweede voetschakelaar, ‘Boost’, is pas in de overdrivemodus beschikbaar en gooit een pure volumeboost over de overdrive heen, voor solostukken waarvoor je nog even wat meer geluid nodig hebt.
Geluid
Het pedaal heb ik zowel in mijn testlab gebruikt als in de repetitieruimte, in combinatie met een Fender Jazz en een Rickenbacker-kloon versterkt door een Ampeg-top. Bij het schakelen plopt de voetschakelaar nogal: een elektronische doodzonde. De preampsectie klinkt goed. Beide eq’s kunnen hoog en laag zowel weg- als bijdraaien. De toon is helder, open en zonder overbodige ruis. Met de Crunch geactiveerd krijg je duidelijk een overdrive. Bij een lage instelling van de gain is het geluid nog semi-clean, maar bij verder opendraaien springen de harmonieën je om de oren met een duidelijke crunch als van een Tubescreamer. Helaas is direct te merken dat de overdrive geneigd is om laag en laag-mid weg te slurpen; voor een bassist toch redelijk essentiële frequenties. Er blijft een blikkerig hoog geluid over, waarmee de bas totaal uit de bandmix valt. Draaien aan de toonknop geeft geen verbetering, want zelfs op de laatste stand blijft er nog te veel hoog in het signaal. Lage tonen opkrikken in de voorversterkersectie en een beetje hoog eruit draaien is een uitkomst, maar dat geeft weer een ‘apart’ (ahum) geluid als je terugschakelt naar clean. De enige manier om een goed, dragend overdrivegeluid uit dit apparaat te toveren, was werken met meerdere versterkers: een voor clean en laag, en een voor scheur. De XLR-uitgang op het pedaal is een goed idee: zo kun je gemakkelijk je cleane en je overdrivesignaal naar de PA sturen. Helaas is de signaalkwaliteit belabberd: het clipt bijna direct, waardoor zelfs de cleane stukken niet klinken. Ik weet niet of dit een ontwerpfout is of een exemplarisch defect, maar dit kun je niet aanbieden aan de PA.
Conclusie
Van een signature-pedaal voor een bekende rockbassist mag je meer verwachten. Het cleane geluid is prettig om naar te luisteren, maar zowel de matige klank van de overdrive als het niet goed functioneren van de XLR-out maken dit pedaal weinig bruikbaar in een live-situatie. Tel daarbij op de hoge aanschafkosten, de wat aparte bedoening met de stroom en het ploppen van de schakelaars, en er blijft niet veel goeds over. Maar: gebruik je toch al meerdere versterkers tegelijk in een live-situatie, zoek je voor die setup een behoorlijke basoverdrive en/of ben je fan van Sepultura, dan is dit pedaal een must. Onthoud wel: uit de buurt blijven van microfoons en zangers!
Meteoro MPX500 Master Bass Drive
Ingangsimpedantie: 1 MOhm
Uitgangsimpedantie: 100 kOhm
Voeding: 120/240 V (output 12V ac x 0,3 A)
Strooomverbruik: lager dan 1 W
Afmetingen: 210 x 92 x 185 mm
Gewicht: 2200 gram
www.amplificadoresmeteoro.com.br
