Het is dat ik er te jong voor ben. Anders had de Fender Bassman TV Series wellicht gezorgd voor een flashback naar het Polygoonjournaal, terwijl de geur van aardappelen met vlees zich uit de keuken verspreidt en vader met zijn automobiel terugkomt van gedane arbeid. Maar ook zonder die flashback zorgt de combo voor zeer aangename geluidstrillingen. Zó voelde het dus in de jaren ’50: ‘oldskool’ met een Precision om de nek en een Fender Bassman aan de voeten. Of toch niet? Of toch weer wel?

Mooie reclametaal van de pr-afdeling: ‘De Fender Bassman TV-bascombo draagt het DNA van de originele Bassman met zich mee.’ Het moet gezegd: de appel valt niet ver van de boom. Met zijn tweedgele uiterlijk zorgt de Bassman TV Series voor een moment van nostalgie. De combo lijkt op het origineel uit de jaren ‘50 van de vorige eeuw. Erg lang duurt dat nostalgische moment niet, want het valt op dat 'tweedgeel' dicht in de buurt komt van 'knalgeel'; niet ieders favoriete kleur.

Degelijk
De Bassman TV Series telt vier verschillende combo's, variërend van eentje met een enkele 10”-speaker op 150W, tot een 350W-versterker met een 15”-speaker. Wij kozen voor de TV Twelve; 150W door één 12”. De degelijke constructie van de versterker valt op, evenals het duidelijke bedieningspaneel aan de bovenzijde; twee inputs, gain, bass, middle, treble, volume en een 'deep'- en 'bright'-knop. De Celestion-speaker gaat schuil achter een stevige grill. De dik twintig kilo wegende combo is rear-ported, dus via de achterzijde vangen we alsnog een glimp op van de speaker. Daar valt ook de XLR-aansluiting op; die zat zéker niet op het origineel. Een output voor een koptelefoon is er niet.

Transistors
Helaas is Fender op een ander, meer essentieel, punt ook voorbijgegaan aan het origineel. Het origineel vertrouwde op buizen. Fenders pr-mensen gebruiken de kreet ‘Tube Driven’, maar dat is overdreven. De versterker herbergt een voorversterker met daarin één 12AX7-buis. Tube Driven? Ja, zo lusten er nog wel eentje...

'Iets'
Met die teleurstellende wetenschap in het achterhoofd lijken de Fabulous Fifties ineens ver weg. Toch nemen we de combo mee naar een bandrepetitie, in combinatie met een ‘good ol'’ Precision. Al na een paar tonen blijkt dat de Bassman z'n naam eer aan doet, want een ‘boomy’ bas vult het repetitiehok en er lijkt 'iets' te gebeuren. Dat iets is lastig te definiëren, maar kort gezegd is de toon uit de Bassman zonder veel gefrommel met treble, mids en bass, bruikbaar voor elke song. Niks geen gedoe; de Bassman TV Twelve houdt het laag en daar is geen ontkomen aan. Even ruilen we de Precision voor een Jazz en noemenswaardige invloed heeft dat niet. De combo dreunt even hard door en oogst goedkeurende blikken van bandleden, die het ding verder wel ‘erg geel’ vinden. De deep- en bright-knoppen zitten er niet voor niets op. Vooral de deep-functie mist zijn uitwerking niet. Ondanks de toevoeging van extra laag, wordt de toon nergens zompig en blijft er zelfs nog wat helderheid overeind. Wellicht zou het anders zijn met flatwounds op de bas, maar die zijn nu even niet voor handen. Dan maar niet helemáál oldskool.

Marketing
We kunnen nog zo vaak naar het Polygoonjournaal kijken, ons haar in een scheiding kammen en scrabble spelen, maar de Bassman TV is een moderne, hybride amp in een oud jasje. Een marketingtrucje, waarbij 'vintage' het toverwoord lijkt. Dat neemt niet weg dat de Fender ons laat beseffen dat goed geluid soms niet meer behoeft dan een goede versterker en een goede bas. Daar deden ze het in de jaren ‘50 ook mee.

Fender Bassman Twelve
Type: Basscombo
Vermogen: 150W, 4 Ohm
Speaker: 12" Celestion
Versterker: 12AX7-buis, Klasse D eindversterker
Ingangen: 2
Toonregeling: Gain, bass, mid, treble, volume, deep, bright
Uitgangen: DI-out, XLR
Afmetingen: 51 x 56 x 33 cm
Gewicht: 20 kg

www.fender.com