In De Bassist 3 testten we eeen grote stack van het Duitse merk AER: de Head One samen met twee kasten. AER heeft haar basversterkerserie sindsdien uitgebreid met twee combo's. Naast de kleine Amp One is er dan nu de iets grotere Amp Two.

In tegenstelling tot de ingewikkelde top van de grote set is het bij de kleine AER-combo’s eenvoud troef. Op het eerste oog is dit de perfecte combo voor bassisten met een kleine auto en/of een zwakke rug. Het is bekend dat een groot geluid niet helemaal los staat van grote afmetingen en een groot gewicht. Maar we weten ook dat fabrikanten de laatste jaren alles proberen om daar wat aan te doen. Hoe brengt AER het er vanaf?

Behuizing
Uit de kartonnen doos komt een prettig compacte kubus die je volgens de Arbo-norm nog net mag tillen. Eén leren koffergreep bovenop in plaats van verzonken handgrepen aan de zijkant vind ik daarom een twijfelachtige keuze. De behuizing is afgewerkt in stootvaste hamerslaglak en voorzien van vier rubberen voeten. Aan de achterkant zit onderaan over de hele breedte een basreflexsleuf. Het luidsprekerrooster heeft middelgrote ronde gaten en heeft aan de linkerkant een paneel met opschrift (bij AER zijn ze de Shift-toets van de computer kwijt, maar daar trekken we ons niks van aan.) De 250W-versterker van de Amp Two is ingebouwd aan de achterkant, met het knoppenpaneel boven achter.

Elektronica
Voor een stevige basweergave is de Amp Two voorzien van een 12” luidspreker met neodymium magneet. Hoogmid en hoog worden verzorgd door een 4” conusluidspreker - dus geen hoorn of piëzo, maar net zo’n speaker als voor het laag, alleen dan kleiner. Dat klinkt per definitie zachtaardiger en warmer dan de meer gebruikelijke typen tweeter.

De Amp Two mag dan klein zijn en de toonregeling simpel, de 250W-versterker is verder wel uiterst compleet uitgevoerd. Op het rijtje af, staand vóór de versterker van links naar rechts: om te beginnen een gebalanceerde D.I. met pre-/post EQ-schakelaar en een aardeschakelaar (ground lift). Het niveau van de tweeter is te regelen met een (klein) draaiknopje. Daarnaast vinden we tien gaten om jackpluggen in te stoppen. Er is een ‘Aux-in’ voor een externe signaalbron, een uitgang voor een stemapparaat, nog twee inserts vóór en na de voorversterker, een effectenlus, een uitgang voor een actieve subwoofer, een ingang voor een voetschakelaar (voor de effecten en de mute-knop), een koptelefoonuitgang en een line-out, die je dankzij een keuzeknopje kunt aftappen vóór of na de mastervolumeregelaar. Onder op het achterpaneel van de versterker zit tot slot een ventilator die alleen aanspringt als de Amp Two het te warm krijgt.

Knoppen
Het knoppenpaneel van de Amp Two is overzichtelijk ingedeeld in een ingangssectie, een compressor, de toonregeling, de toonwaag (waarover verderop meer) en de master. Op de enkele plugingang is voor (te) actieve instrumenten een signaalverzwakking in te schakelen. Dat gebeurt door middel van een knopje dat in de actieve stand oplicht. Gelukkig in het groen, en niet in dat ogenpijnigende blauw dat bijna elke fabrikant tegenwoordig in zijn producten schijnt te willen proppen. Naast de gainregelaar en het bijbehorende clip-lampje zit een mute-knopje (rood licht). De compressor is schakelbaar en heeft regelaars voor threshold en ratio. Aan toonregeling krijg je bas, semiparametrisch mid met schakelbare ‘Q’ en hoge tonen. Verder is er een bass boost-knopje en een colour-schakelaar. De eerste spreekt voor zich, de tweede biedt een preset voor een wat meer ‘vintage’ getinte klank.

Inpluggen en spelen
Al bij de eerste noten toont dit combo zijn topklasse. De Amp Two combineert moeiteloos een vette en drukkende klank met een zeer gedetailleerde en volstrekt eerlijke weergave van je spel en instrument. Van een 12”-speaker in een basversterker verwacht eigenlijk iedereen een mooie weergave van midden en laagmidden. Maar het eerste dat opvalt aan de Amp One is het lekkere pompende en zeer strakke laag, ook met passieve en actieve vijfsnarige bassen. De baspoort aan de achterkant draagt daar ongetwijfeld aan bij. Bij zo’n constructie moet je trouwens wel goed op de plaatsing van de basversterker letten. Blaast de baspoort namelijk tegen bijvoorbeeld een glazen achterwand aan, dan verliest je basgeluid alle controle. Een strategisch neergelegde bashoes of jas maakt dan alle verschil.

Meteen klinkt de Amp Two met een fretloze Heins, een actieve Yamaha en een ouwe Ibanez met flatwounds zó ontzettend lekker dat alle knopjes een tijdlang mooi in het midden blijven staan. De klank is zuiver, rijk en absoluut uitgebalanceerd. De Amp Two biedt een fijne, dikke onderkant aan je geluid die je soms wat mist bij sommige té kristalhelder klinkende versterkers. Het valt op hoe stil de versterker is: er is bijna geen brom of bijgeluid te horen.

Afregelen
De knopjes van de toonregeling zijn wat klein, maar door hun uitvoering in rubber voelen ze lekker aan. Sommige staan wel echt te dicht op elkaar zodat je ze met de vingertoppen moet bedienen. De toonregeling werkt zoals het hoort en is zo afgestemd dat hij ook in de uiterste standen nooit te extreem klinkt. Bass is voor de fijnafstemming en dan is het heel fijn om met de drukknop Bass boost even wat extra ‘oomph’ voor een slapsolootje bij te kunnen drukken. Voor dat doel kun je trouwens ook de ingebouwde compressor gebruiken. Over compressoren, en zeker over ingebouwde exemplaren, ben ik heel kritisch. Vaak drukken ze je basgeluid ofwel te sterk, ofwel oncontroleerbaar, ofwel op een lelijke manier in elkaar en nog vaker doen ze meer van deze dingen tegelijk. Zo niet de compressor op de AER. Als je die subtiel instelt maakt hij je geluid wat dikker en blijft je toon iets langer staan. Draai je hem verder open, dan wordt het geluid gewoon nog dikker. Meer niet!

De middentonen zijn regelbaar met een knop voor versterking/afzwakking en een traploze keuzeknop voor de precieze frequentie waarop dat dan gebeurt. Dit is maakt deel uit van een ‘parametrisch’ systeem en heet dus semi-parametrisch. Een volledige parametrische toonregeling heeft daarnaast een regelbare ‘Q’, de breedte van de af te regelen frequentieband. Op de Amp Two krijg je met een drukknop de keus uit twee voorgebakken Q’s, een smalle en een brede. Het middentoonsysteem werkt perfect en biedt je een behoorlijk grote keuze uit klankkleuren. De regelaar treble doet in vergelijking zeer rechttoe-rechtaan zijn werk.

Toonwaag
Een bijzondere toevoeging aan de toonregeling is de zogenaamde toonwaag, die we ook op de grote stack in De Bassist nummer 3 aantroffen. Met een toonwaag versterk je de lage tonen terwijl je de hoge verzwakt. Je kunt de intensiteit en de kleuring met twee regelaars bepalen. Op de Bottom Line stack vonden we dit een prima uitbreiding van de toonregeling. Daarmee vergeleken is het effect van de toonwaag op de Amp Two een heel stuk subtieler. Maar als je weinig aan je basistoon hoeft bij te regelen, dan kan de toonwaag juist het enige knoppenpaar zijn dat je nog nodig hebt voordat je klaar bent om te gaan spelen.

Conclusie
Houd je van heldere, krachtige en zuivere basweergave, flexibele mogelijkheden en bedieningsgemak en wil je het liefst in één keer van je auto naar het podium lopen? Test dan absoluut de Amp Two eens. Ik heb weleens eerder comboversterkers gehoord die ook heel goed zijn, maar nog geen enkele die in de buurt kwam van de eisen zoals omschreven aan het begin van de alinea. En ja, dat zijn mijn eigen smaak en voorkeuren. Als je regelmatig spullen test voor een vakblad ben je meestal blij als de koerier je komt verlossen van ruimtevreters. Maar van deze versterker is het straks naar ik vrees moeilijk afscheid nemen.

AER Amp Two
Vermogen: 250W
Ingangen: 1x, signaalverzwakking schakelbaar
Voorversterker: transistor, 1 kanaal
Compressor: Threshold- en Ratio-regelaars
Toonregeling: Driebands met semiparametrisch mid (+ 2-standen Q); colour-preset; toonwaag
Eindversterker: analoog
Behuizing: Berkentriplex
Gewicht: 23,5 kg
Afmetingen: 49x42x35 cm (hxbxd)

www.aer-amps.info / www.productswithadifference.com