In De Bassist nummer 2 kwam de Laney Nexus-Tybe al eens voorbij. Dat is een 400W-buizentop. Deze keer testen we de Nexus-Fet: een 650W-top met een buizen voorversterker en een mosfet poweramp. Deze top is gekoppeld aan een Laney 4x10"-speakerkast en een 1x15"-cab, die we beide gelijk even testen. Het geheel is een behoorlijke toren die de broekspijpen goed moet laten wapperen.

Mijn allereerste gitaarversterker was een 50W Laney Linebacker-combootje. Verder heb ik in oefenruimtes wel eens op verschillende Laney-bascombo’s gespeeld, maar verder dan dat gaat mijn ervaring met Laney niet. Dit geldt ook voor veel andere bassisten, want Laney heeft nog niet zo’n grote faam verworven in de baswereld. Toch timmert het Britse merk al meer dan 40 jaar aan de weg.

Al sinds 1967 maakt Lyndon Laney versterkers. Hij begon als jong mannetje in het schuurtje van zijn ouders. Van oorsprong is hij bassist en ooit zat hij in een band met enkele leden van Led Zeppelin. Toch zag Laney al snel in dat zijn passie niet het maken van muziek was, maar het knutselen aan versterkers. Zijn voorliefde gaat uit naar buizenversterkers, waarbij hij streeft naar een eigen Brits geluid.

Onder gitaristen is Laney een bekendere naam. Met name de versterkers in de middenklasse zijn zeer in trek bij de gitaristen. De laatste jaren is het bedrijf zich ook steeds meer gaan richten op versterkers en speakerkasten in de duurdere klasse.

Voor de test reis ik af naar Roermond, waar bij importeur Papen & Bongaerts de Laney-stack op mij staat te wachten. Eenmaal aangekomen word ik bijzonder gastvrij ontvangen en naar een ruimte gedirigeerd waar de stack opgebouwd staat. Ik krijg het advies om mij vooral niet in te houden, dus dat doe ik ook niet. Ik heb mijn oude Fender Jazz-bas meegenomen, zodat ik goed kan luisteren hoe de versterker op de verschillende basgeluiden reageert.

Bij de eerste blik op al die knoppen krijg ik het een tikje benauwd. Ik houd van versterkers met zo weinig mogelijk knoppen en andere toestanden, en dit is een zo’n beetje het tegenovergestelde. De top ziet er overigens wel zeer strak en solide uit. Eerst maar even wat settings uit de handleiding proberen om een beetje een indruk te krijgen. De handleiding geeft drie voorbeeldstanden met de sprekende namen Funk Punch, Rough Indie en Shade of Jazz. Helaas krijg ik bij deze standen niet het resultaat dat je zou verwachten op basis van de namen. Een beetje dun met veel hoog, is de eerste indruk.

Tube en fet
Om het optimale uit een versterker te halen moet je eerst weten hoe hij precies in elkaar steekt. Deze top bestaat zoals gezegd uit een buizen preamp en een mosfet poweramp. Er zijn twee aparte kanalen: een buizen- en een mosfetkanaal, die samen als een mix naar de poweramp gaan. Ieder kanaal heeft een aparte gain, met een fetgain en een tubegain. Deze kanalen zijn apart te gebruiken, maar je kan ze ook combineren. Met de mastervolumeknop kan je dan het algemene volume regelen.

Het buizengedeelte heeft naast de tubegain- ook nog een tubelevel-knop, die de vervorming goed instelt. Deze tubelevel-knop staat los van de volumeknop, dus als je de tubelevel hoger zet, moet je ook het volume aanpassen.

Eerst het mosfetkanaal. Wat opvalt, is dat de fetgain en de mastervolume knop vrij hoog moeten staan om een behoorlijk volume te krijgen. Het geluid is clean met een hoog randje, maar mist nog een beetje warmte. De toonregeling heb ik nog steeds in het midden staan.

Het buizenkanaal geeft beduidend meer volume. Dit kanaal klinkt warmer en er is een mooie overdrive uit te halen bij hogere gainstanden. Mijn favoriete stand is de tubegain op zes en de tubelevel op twee. Een harde aanslag komt zo goed door de oversturing heen. Bij lagere gainstanden moet je erg hard aanslaan wil je de oversturing goed horen. Zodra de gain hoger gaat dan 7, wordt het weer te veel van het goede en is de oversturing niet meer mooi. Het klinkt alsof je over een kapotte versterker speelt.

Beide kanalen zijn te combineren, maar het is moeilijk om te horen wat nou precies het buizen- of mosfetgedeelte doet. Wie de versterker wat langer heeft, kan deze mogelijkheden misschien wat verder uitdiepen om de verschillen beter te horen. Ik zie echter niet echt het nut in van twee kanalen tegelijk. Het voordeel van twee aparte kanalen is wel dat je bijvoorbeeld een kanaal heel clean kan instellen en het andere kanaal met oversturing, waarmee je verschillende geluiden tot je beschikking hebt.

Knoppen
Het duurt altijd even voordat je een versterker met zoveel knoppen en mogelijkheden helemaal door hebt. Alles behalve de gain en master in de middenstand zetten is een goede manier om een versterker te leren kennen. Op die manier is goed te horen wat elke knop doet. Qua toonregeling biedt de Laney een hoop mogelijkheden. De versterker heeft een bas- en een trebleknop, vier knoppen voor parametrisch midden en een zesbands grafische equalizer. Daarbij ook nog een presence-, een deep- en een sub-knop om de frequenties nog meer te beïnvloeden. Verder zit er nog een compressor op die zeer effectief werkt.

Hier schuilt de kracht van de versterker. De toonregeling verricht wonderen. Tot nu toe was ik niet echt enthousiast over het geluid, maar nu komt de top steeds meer tot leven. Vooral de mid-knoppen doen hun werk goed. Ik vond het geluid tot nu toe te schel, maar het klinkt al een stuk beter met een boost van het 250K-gebied.

De presence-knop is naar mijn smaak overbodig want die voegt meer hoog toe en dat heeft deze versterker al voldoende. Een knop die je niet op iedere versterker ziet, is de sub-knop. Volgens de handleiding filtert deze knop extreem lage frequenties weg. Die lage frequenties kunnen live ongewenst zijn maar in de studio juist gewenst. Dat klinkt op papier zeer interessant, maar ik hoor geen verschil.

Persoonlijk zie ik het nut in van twee verschillende equalizers niet in. Aan de andere kant kan je de equalizers gebruiken om snel te wisselen tussen verschillende geluiden. Al deze knoppen geven je een heel scala aan mogelijkheden. Met de meegeleverde footswitch bedien je bijna alle functies. Zeer handig als je live veel uiteenlopende sounds nodig hebt.

Speakerkasten
Onder de Laney staan een 4x10”-kast van 800W (acht ohm) en een 1x15”-cab van 400W en eveneens acht ohm. Om deze goed te kunnen beoordelen, heb ik mijn eigen top meegenomen. De 4x10” heeft een tweeter die vier standen kent: vol open, half open, aan en uit. Een normale draaiknop is naar mijn mening veel handiger en geeft ook meer mogelijkheden. Verder zit er aan de achterkant nog een uitgang waarop je een andere speakerkast kan aansluiten.

Het scherpe randje dat ik hoorde bij de Nexus-top, komt blijkbaar ook gedeeltelijk uit de speakerkast. Met mijn eigen top hoor ik het randje namelijk ook, al is het iets minder prominent dan via de Laney.

De 4x10” alleen geeft al voldoende power, dus voor de meeste optredens volstaat één kast. De 15” heeft een beetje hetzelfde karakter met logischerwijs meer laag. In combinatie vind ik de 15” minder toevoegen dan gedacht. Maar dat kan natuurlijk ook komen doordat een 15”-kast verder draagt en je die eigenlijk van een grotere afstand moet horen.

Conclusie
De Laney Nexus-fet is een versterker die geschikt is voor rock. Het buizenkanaal klinkt het beste, eventueel met een randje oversturing. Een echt goed slapgeluid met beide elementen van mijn Jazz-bas open, kreeg ik er niet uit. Ook voor een fusionachtige knor met alleen het brugelement vind ik hem minder geschikt.

Als je even met de toonregeling stoeit, klinkt de versterker goed. Daar moet je alleen wel even de tijd voor nemen, want het is geen versterker die in iedere stand optimaal klinkt. De frequenties die mij stoorden, hoorde ik ook toen ik mijn eigen top op de speakers aansloot. Je zou verwachten dat de combinatie van hetzelfde merk top en speakerkasten de meest ideale zou zijn, maar in dit geval heb ik mijn twijfels.

Gezien de niet-geringe prijs en de grote concurrentie op dit gebied is het maar afwachten of bassisten snel voor deze speakerkasten kiezen. Zeker ook omdat Laney nog geen grote naam is op basgebied.

De kracht van de versterker schuilt in zijn vele mogelijkheden. Met behulp van de footswitch stel je makkelijk allerlei soorten rock- en popgeluiden in. De vraag is alleen of de gemiddelde bassist dat nodig heeft. Ik denk dat deze versterker het beste tot zijn recht komt op grotere podia en dat de gebruiker de mogelijkheden die deze versterker biedt, pas na een hele tijd flink experimenteren zal kunnen waarderen.

Laney Nexus-fet top
Vermogen: 650W RMS (bij 4 ohm)
Ingangen: 1x jack, -10dB-schakelaar
Toonregeling: bas, treble, parametrisch mid, zesbands grafische EQ, presence, deep, sub filte
Uitgangen: 2x speakon, preamp out, poweramp in, effect send/return, DI out, tuner out
Extra: compressor
Overig: inclusief voetschakelaar met vijf knoppen
Gewicht: 27 kg


Laney NX410 speakerkast
Vermogen: 800 W RMS
Impedantie: 8 ohm
Input: 2x speakon
Gewicht: 27,5 kg
Speakers: 4x10” Celestion Neodymium, tweeter

Laney NX115 speakerkast
Vermogen: 400 W RMS
Impedantie: 8 ohm
Input: 2x speakon
Gewicht: 20 kg
Speakers: 1x15” Celestion Neodymium