G&L Tribute L-2000

 
G&L Tribute L-2000

Bassen

Aantal snaren 4
Merk G L
Model Tribute L-2000
Type instrument Basgitaar
Fretloos/gefret Gefret
Actief/passief Actief
Prijsklasse 500-1000

Auteur

Auteur Barend Tromp

Het model L-2000 bestaat al lang in de USA-versie, maar sinds een tijdje is er ook een beter betaalbare versie op de markt: de Tribute-serie. Leo Fender beschouwde het ontwerp van de gitaren en bassen van G&L als zijn magnum opus. Met zo’n uitspraak schep je natuurlijk wel hoge verwachtingen. Eens kijken of die waargemaakt kunnen worden!

Leo verkocht zijn Fender-fabriek in 1965 aan CBS. In de jaren ’70 ontwierp hij gitaren voor Music Man. Na deze periode startte hij begin jaren ’80 samen met George Fullerton het bedrijf G&L. Deze letters staan dan ook voor de initialen van beide heren. In 1991 overleed Leo Fender.

Azie

Het bekendste type naast het L-model is de G&L Asat, een bas met een Telecaster-achtige body. Het L-model is in enkele varianten te verkrijgen. De belangrijkste zijn de L-1500 en L-2000-serie. Het enige verschil is dat de L-1500 maar één (brug)element heeft. Beide series zijn ook vijfsnarig te verkrijgen als respectievelijk de L-1505 en de L-2500. Doordat de Tribute-serie in Indonesië wordt gebouwd, is deze een stuk goedkoper dan de USA-serie. Het is een beetje een trend aan het worden bij instrumentenbouwers om duurdere USA-bassen te laten maken in Azië; Lakland doet dit bijvoorbeeld ook met hun Skyline-serie. Doordat de arbeidskosten in Aziatische landen veel lager zijn, kan daar relatief goedkoop een instrument in elkaar worden gezet. Dat dit niet perse hoeft te betekenen dat de kwaliteit dan ook minder is, hebben veel fabrikanten de laatste jaren al bewezen. Vroeger was dat vaak wel zo, maar de laatste tijd wordt de kwaliteit van de in Azië geproduceerde instrumenten steeds beter.

Constructie en bespeelbaarheid

Deze L-2000 Tribute komt aan in een kartonnen doos zonder gigbag; dit doet een beetje goedkoop aan. Eenmaal uitgepakt zien we een fraai afgewerkte, glanzende body in een naturel finish, en dat oogt allesbehalve goedkoop. Het model van de body vind ik een beetje saai; het is niet de meest in het oog springende bas. De bas is redelijk zwaar. De hals is stevig bevestigd met zes schroeven en de achterkant van de hals en de kop zijn ongelakt. De hals voelt een beetje grof aan met wat kleine oneffenheden bij de achterzijde. Dit is vaker zo bij iets goedkopere instrumenten met een ongelakte hals. Soms kan het helpen om heel licht met fijn schuurpapier een paar keer over de hals te wrijven, op eigen risico natuurlijk. De hals heeft 21 fretten zodat je nu, in tegenstelling tot een Fender, wel lekker die hoge E kan pakken. De brug is een zogenaamde ‘Saddle-Lock Non-Vibrato’. Dit wil zeggen dat er aan de zijkant van de brug een schroefje zit die de zadels bijeen drukt. De zadels zouden zo tegelijk met de brugplaat trillen, waardoor er een duidelijkere aanslag en meer sustain zou zijn. Zo staat het tenminste in de folder. De bas heeft voldoende sustain, dus misschien had Leo Fender wel gelijk.

De bas is naar mijn idee niet optimaal afgesteld. De snaren liggen niet echt laag en rond de zeventiende en negentiende fret zijn er wat rammels. Als je de snaren lager gaat leggen, worden deze rammels natuurlijk alleen maar erger. Ook staan de snaren vrij strak, waardoor slappen vrij zwaar wordt. Het kan wel, maar het vergt wat meer kracht, met name bij de G-snaar. Ik heb vooral het gevoel dat de hals niet optimaal is afgesteld. Pogingen om het zelf af te stellen strandden hopeloos, maar een goede basbouwer zou dit vast en zeker zo gefikst hebben. Ook is de intonatie niet helemaal zuiver, al kan je dit wel makkelijk zelf oplossen.

Elektronica

Deze bas heeft twee G&L-humbuckers. De pooltjes op de humbucker kunnen bij iedere snaar worden versteld voor een optimale balans van de snaren. Hier hadden ze dan wel de juiste inbus bij mogen leveren, want ik kreeg het niet voor elkaar. Verder is de bas voorzien van drie knoppen, met boven iedere knop een schakelaar. Er zit geen handleiding bij de bas, dus het is even zoeken waar alles voor dient. De voorste knop (naar de hals toe) is het mastervolume. De driestandenschakelaar hierboven dient om tussen de elementen te schakelen. Je kan dus kiezen tussen het brugelement, het halselement of beide elementen samen. De elementen blenden kan helaas niet. De tweede en derde knop zijn een treble- en een basknop. Ik heb het gevoel dat deze knoppen alleen een afzwakkende werking hebben, maar volgens een handleiding werken ze ook als boost. Boven de tweede knop zit een serie/parallel-schakelaar. Boven de derde knop vind je ten slotte een driestandenschakelaar waarmee je de bas passief, actief of actief met een hoog-boost kan schakelen. Zeer veel mogelijkheden om je eigen toon te maken, dus.

Klank

En dat is meteen het sterke punt van deze bas; hij klinkt namelijk zeer goed, en je krijgt nergens het gevoel dat je met een bas te maken hebt die in het goedkopere segment van de markt zit. De Tribute heeft een enorm hoge output. Het brugelement knort lekker en heeft ook een beetje een Music Man-karakter. Het halselement zorgt voor een volle, ronkende rockklank, die toch iets anders is dan die van een Precision. In passieve stand zijn zowel de treble- als de basknop ook gewoon te gebruiken. Het beste klinkt de bas met beide knoppen open, wat weer mijn vermoeden bevestigt dat die knoppen er niet zijn om frequenties te boosten. De bas komt echter het meest tot leven in de actieve stand. Bij de actieve stand met hoog-boost wordt het een beetje onnatuurlijk, maar voor een slappartijtje zou het soms best kunnen werken. Wel jammer is dat de bas in actieve stand ook een stuk harder gaat. Dan hebben we nog de serie/parallel-schakelaar. Ook hier is er een behoorlijk volumeverschil te merken, waardoor je steeds aan je volumeknop moet draaien om je klank een beetje overeind te houden. Onbewust beschouw je harder vaak ook als beter, dus als je het compenseert met de volumeknop kun je het verschil beter beoordelen. Het is moeilijk om het klankverschil te omschrijven, maar in seriestand klinkt de bas iets voller maar ook iets minder gefocust. Ik vind het verschil niet echt groot en kan ook niet zeggen wat nou mooier is. Voor mij had deze schakelaar er eigenlijk niet perse niet op gehoeven.

Conclusie

Voor minder dan 600 euro heb je een zeer goed klinkende bas. Qua klank kan hij zich zeker meten met bassen die twee keer zo duur zijn. Het instrument heeft zeer veel verschillende klankmogelijkheden. Het enige wat je kan zeggen is dat de bas wat eigen karakter mist. Sommige bassisten zullen misschien afgeschrikt worden door de hoeveelheid knoppen. De afwerking van de body en de hardware is zeer goed. De afwerking van de hals en de afstelling van de bas zijn echter iets minder. Hieraan kun je dan wel zien dat het een goedkopere bas betreft. Maar qua klank vind je voor dit geld niet snel een betere bas.

 

G&L Tribute L-2000
Hals: Maple met rosewood toets, 21 frets, zespuntsbevestiging
Body: Moerasessen
Finish: Naturel
Elementen: Twee G&L-humbuckers
Elektronica: ‘Tri-Tone circuit’: passief/actief/actief boost, serie/parallel, treble en bascut, volume, elementenschakelaar
Hardware: G&L