Warwick maakt alweer vijfentwintig jaar indruk met sierlijke bassen gebouwd van exotische houtsoorten. De herkenbare knor van een Warwick heeft veel liefhebbers, terwijl andere bassisten er niets van moeten hebben. In de Corvette $$ NT heeft Warwick relatief conventionele houtsoorten toegepast. De Bassist test de viersnarige versie.
In 1985 introduceerde Warwick de eerste Streamer basgitaar, en andere succesmodellen als de Thumb, de Dolphin en de wat voordeliger Fortress volgden. Het merk wist al snel een trouwe schare volgelingen op te bouwen die smulden van het mooie hout en de ergonomische vormgeving. Warwicks succesrecept is een combinatie van vaak prachtig ogende tropische houtsoorten en actieve elektronica, aanvankelijk vaak van EMG, later steeds vaker van het eigen huismerk MEC. Vanouds hebben Warwick-bassen een doorlopende hals van wengé, een woest geaderde bruin-zwarte tropische houtsoort. De fabriek stapte enkele jaren geleden deels over op ovangkol als halsmateriaal, terwijl nog steeds de toets van praktisch elke Warwick-bas van wengé wordt gemaakt. Beide houtcombinaties zijn erg stabiel en leveren een toon die vooral sterk is in het laag-mid. Een laatste onmiskenbaar Warwick-kenmerk is de zilver/koperlegering waarvan de frets zijn gemaakt.
Superchique
Naast die oerconstructie experimenteert Warwick alweer jaren met geschroefde halzen, op Fender of Musicman georiënteerde elektronica en dito houtsoorten, al dan niet in combinatie. De slanke, gewelfde bodyvormen zijn altijd gebleven. De Corvette is al op de markt sinds 1992. Onze Corvette $$ NT heeft een doorlopende hals van esdoorn en een body van moerassen. De enorme doos waarin de bas arriveert doet een flightcase vermoeden. En jawel, een ‘bombenfeste’ Rockcase komt tevoorschijn, samen met een A4-map met stofomslag en geborduurde letters. Deze User Kit bevat een potje was om op de body van de bas te smeren, een superchique draaigereedschap voor de halspen, een zakje met een extra set snaren, twee inbussleutels, een vak met daarin een poetsdoek en de garantiekaart en tot slot een lijvig boekwerk: de Official Warwick Bass Owners Manual in tien talen, waaronder overigens geen Nederlands. Tijd om de koffer te openen. ‘The Sound of Wood’ is een van de leuzen van Warwick. Daar mag de fabrikant rustig ‘The Smell of Wood’ aan toevoegen, want een lekkere geur van vers bashout waait ons tegemoet als we de koffer openen. Weelderig ingestopt tussen aaibare kussens ligt daar de Corvette $$ NT mooi te wezen.
Mooi is de wilde tekening van het essenhout van de body, en onberispelijk de doorlopende hals van drie delen esdoorn die zijn gescheiden door zeer dunne, niet nader genoemde donkere strips hout. Ook de wengé toets met de koperkleurige frets is een genot om naar te kijken, met zo’n bas in de huiskamer heeft niemand meer een televisie nodig. Overigens raadt de handleiding liefhebbers van koperglans aan de frets regelmatig te poetsen. Aan de achterkant vinden we een elektronicavak met een kunststof deksel dat met een duimnagel kan worden opengeklikt. Ook het klepje van de halsstang bovenop de kop is zo uitgevoerd. Immens praktisch, want het scheelt tijd en vooral geklungel met zoekrakende schroefjes. Ook van kunststof is de Just-A-Nut, de topkam die met een inbussleuteltje in hoogte is te verstellen. Dat is waanzinnig nuttig, want de juiste hoogte van de topkam is een van de meest genegeerde aspecten van een goede afstelling van een basgitaar. Vooral de bespeelbaarheid in de lagere posities profiteert van een juist afgestelde topkam, zonder geweld te doen aan de actie elders op de hals.
Zacht duimvlees
Door de toepassing van essen en esdoorn en door de kleine body is deze bas aangenaam licht. Hij blijkt koppelbaar te zijn aan een draagriem met Dunlop Straploks, en in het vakje voor het waspotje in de User Kit blijkt zelfs een setje compatibele gordelmechaniekjes van het Warwick-huismerk te zitten! Een zo compleet geleverde bas maken we echt zelden mee. Ook een normale riem heeft prima vat op deze gordelpinnen. Staand bespeeld is de balans van de bas prima, maar op schoot kukelt hij met zijn hals met grote vaart richting vloer. De laagste tonen liggen vanwege de nogal kleine bovenste hoorn iets verder naar links dan gebruikelijk. De hals is behoorlijk vlezig, maar ook weer niet al te breed en daardoor is hij best comfortabel te bespelen. Zacht rechterhand duimvlees kan het misschien moeilijk krijgen met de randen en de schroeven van de pickups, al is dat vast een kwestie van gewenning. Een Warwick is van kilometers te herkennen aan de schuin geplaatste mechanieken. Stemt dat nou makkelijker? Nou nee, eigenlijk niet. Zeker bij de E en de A is het best een gefriemel om de stemknoppen te pakken te krijgen. De brug biedt de mogelijkheid om snaarhoogte, intonatie en snaartussenruimte af te stellen, en alles vervolgens muurvast te zekeren met een inbusboutje.
Dik, laag en warm
Onversterkt bespeeld klinkt de bas zoals het te verwachten is van een essen instrument met esdoorn hals: warme, dikke lage tonen met een mooie punch en een zijdezacht tophoog. Ingeplugd blijkt de leuze ‘The Sound of Wood’ geen loze kreet te zijn. Hoe je ook aan de knopjes draait, de houten grondstem van deze bas blijft doorklinken. En dat terwijl de elektronica behoorlijk uitgebreid is. De twee dollartekentjes in de naam van de Corvette blijken te staan voor ‘double buck’, en dat slaat op de twee humbuckers in Musicman-stijl. Al zijn ze vlak naast elkaar gemonteerd, ze geven beide een heel andere sound: scherp bij de brug, dik bij de hals. De elementkeuze gebeurt via een balanspotmeter. Alle potmeters voelen zwaar aan maar lopen soepel en hebben zeldzaam lekker aanvoelende middenklikjes. Verder zijn er twee boost/cut-regelaars voor laag en hoog. Elke humbucker heeft een eigen tuimelschakelaartje voor parallel, serieel en enkelspoels. Ook de laatste stand is ruisvrij. Dat komt doordat de betreffende spoel dan als humbucker wordt geschakeld met een spoel van het andere element. De master volumeregelaar tot slot is uitgevoerd als push-pull en schakelt de bas van actief naar passief.
Veel standjes
Een zeer aanzienlijk scala aan geluiden is er uit deze bas te toveren. Drie standen per pickup maakt negen combinaties wanneer beide pickups vol openstaan; solo geschakeld biedt elke pickup er ook nog drie en zo hebben we vijftien sounds, en dan rekenen we de tussenstandjes die met de balansknop te maken zijn nog niet eens mee. Vermenigvuldig alles nog eens met twee vanwege de actief/passief mogelijkheid. Op deze bas is dit meer dan een noodvoorziening. In passieve modus is de grondsound merkbaar een stukje rauwer, met iets meer overtuigingskracht en druk in het laag-mid. Actief heeft de Corvette $$ meer een hifi-karakter. Dat de verschillen in klankkleur niettemin klein zijn, spreekt voor de kwaliteit van de MEC-preamp. Met de toonregeling zijn zinvolle soundvariaties te maken. De hoogknop zorgt voor precies die knetterende, lispelende slapsound waarmee je tantes Swarovski-verzameling aan gruis kunt spelen, en de knop de andere kant op draaien zorgt voor een fijne, milde vintage-sound. Wat voorzichtiger met de vingers dichter bij de hals bespeeld komt er uit deze bas een diepe bastoon met een helder hoog dat neigt naar dat van een akoestische gitaar. En een stevige pot rocken kan natuurlijk ook. Druk hiertoe beide tuimelschakelaartjes helemaal naar beneden om de humbuckers in parallelle stand te zetten. De output van de bas neemt toe, wat inherent is aan deze schakeltruc, en de sound krijgt een smerige stoot laag-mid bij.
Niet te hard
Is er dan werkelijk helemaal niets slecht aan deze bas? Ja, wel iets: het is zaak om de Corvette $$ niet al te stevig aan te slaan. Zelfs in passieve stand, zelfs via de actieve ingang van de versterker, zelfs met de toonregeling teruggedraaid, vervormt er iets bij een vrij ferme, nog niet eens idioot harde aanslag. Er moet wel iets in de bas zelf over z’n nek gaan. Overigens gebeurt dit alleen bij aanslag met de vingers, waarbij de snaar een zijdelingse beweging maakt bij de aanslag. Want bij slappen blijft de sound mooi strak, hoe hard je ook timmert met de rechterduim. Afgezien van dit ene euvel biedt de Warwick Corvette $$ NT een geweldige hoop bas voor zijn geld. Hij koppelt typische Warwick-kenmerken als een goede ergonomie, doordachte detailoplossingen en schitterend hout aan een gedeeltelijke terugkeer naar oude waarden als het gaat om materiaalgebruik en sound. De kwaliteit van elementen en voorversterker is uitstekend, de bespeelbaarheid is top en met de sounds van deze bas kun je alle muzikale situaties aan. Het is bovendien verre van vanzelfsprekend dat een fabrieksbas uit de hogere middenklasse zo compleet wordt geleverd: voor die koffer en voor die bijgeleverde onderhoudskit in zo’n chique map verdient Warwick een heel groot compliment.
Warwick Corvette $$ NT 4 Ash
Body: moerassen
Hals: driedelig, doorlopend, esdoorn
Topkam: Warwick Just-A-Nut
Frets: 24, zilver/bronslegering
Hardware: Warwick, zwart
Elementen: MEC, 2 MM-stijl humbuckers
Elektronica: MEC, 2-bands actief
Afwerking: naturel, olie/was
