Squier wil meer zijn dan de budgetvariant van Fender. De catalogus van het merk bevat een indrukwekkende serie bassen, en dat zijn lang niet allemaal getrouwe kopieën van grote Fender-broers. Veel Squiers zijn bassen met een eigen smoel, een onmiskenbare Fender-smaak en een prettige prijs. De Bassist test de Squier Precision Bass TB, die is geïnspireerd op de Telecaster Bass uit 1972.

Iedereen kent Squier als het budgetbroertje van Fender. Het merk biedt in het Verre Oosten gemaakte, goedkope replica’s van Precisions en Jazzbassen. Begin jaren ’80 begon Fender in Japan de Squier JV-serie te bouwen, die volgens velen onbedoeld veel te goed uitviel. Misschien schrok Fender zelf wel van die hoge kwaliteit, want het moederbedrijf verplaatste vrij snel de productie naar een land met nog lagere lonen, en sindsdien gelden Japanse Squiers als legendarisch goede bassen voor veel te weinig geld.


Beginnersimago
De goedkope Chinese Squiers van tegenwoordig worden daarentegen gezien als instrumenten voor beginners. En aan dat imago wil Fender/Squier wel weer iets bijschaven. Voor het jongere publiek voert het merk ten eerste coole signatures van Mike Dirnt, Pete Wentz en Frank Bello. En voor heel jonge bespelers is er een shortscale Badtz Maru Bronco Bass. Ten slotte is er voor de budgetbewuste vintagefreak de serie Vintage Modified. In deze serie duikt de afgelopen tijd de ene na de andere zeer mooie Squier-bas op. Zo zijn er al een Pastoriusachtige fretloze Jazz Bass en een mooie naturel Jazz Bass met blokinleg in de esdoornen toets en een kek seventies-logootje. De fretloze bas is goed, goedkoop en wordt massaal aangeschaft als tandeloze bas voor af en toe een nummertje. Al dit moois kost nooit meer dan 400 euro. Nu komt Squier met een wel heel unieke bas. De nieuwste toevoeging aan de Vintage Modified-serie is een replica van een 1972 Fender Telecaster Bass met halshumbucker.


Mooie looks
Bij het openen van de doos straalt je een prachtig stuk hout tegemoet. Het is een dun laagje mooi getekend essenhout, dat aan de voor- en achterkant is geplakt op een body van ‘basswood’ ofwel lindehout. Dat is een vrij goedkope houtsoort die echter zijn naam eer aandoet en om zijn lekker vette laag veel wordt gebruikt voor de bouw van bassen en ook bijvoorbeeld metalgitaren. Momenteel is de TB alleen leverbaar in een mooie three-tone sunburst, maar het zou ons niets verbazen wanneer zwart en crème ook terugkeren als deze bas een succes blijkt.


Gegraveerde humbucker
De body is van het ‘slab’-type. Dat wil zeggen: een recht stuk hout, zonder uitsparingen voor een bierbuikje. Wel heeft hij afschuining voor de rechteronderarm. Deze is overigens subtieler dan op een moderne Precision. Op de body is een drielaags slagplaat gemonteerd met twee verchroomde knoppen voor volume en toonregeling. Die zijn niet geheel van metaal met een schroefje om ze vast te zetten op de as van de potmeter, zoals op een echte Precision, maar hebben een kunststof binnenkant die zich op het asje vastklemt. In de slagplaat, vlak bij de hals, zit een grote verchroomde humbucker met het woord Fender erin gegraveerd. De slagplaat zelf bedekt een behoorlijk stuk van de body en geeft de bas een slank aangezicht. De brug lijkt schandalig simpel en slecht, en bestaat uit niet meer dan een verchroomd plaatje met twee schroefjes, twee veertjes en twee uit de kluiten gewassen messing brugzadels. De snaren gaan echter door de body heen en dan is een steviger brug niet echt nodig. Op mijn Japanse Fender Paisley Precision reissue werkt dezelfde simpele brug prima.


Mooi vrouwenbeen
De jackuitgang is, goedkoop doch effectief, aan de zijkant van de body gemonteerd in een ovaal plaatje. De hals is van esdoorn, met achterop een contrasterende ‘skunk stripe’ ingelegd achter de halspen. Hij lijkt ongelakt, maar is wel degelijk afgelakt met fijne satijnlak. Hij voelt dan ook heerlijk aan, bijna als een mooi vrouwenbeen in een panty. Hij geeft ook het gevoel dat de bas al jaren intensief is bespeeld, en dat is fijn. De halsbreedte bij de topkam is 40,5 millimeter: iets smaller dan een oude Precision, dus lekker bespeelbaar. De frets zijn mooi afgewerkt en de zijkanten van de hals zijn licht afgerond, en ook dat geeft een ‘ingespeeld’ effect.

Via twintig medium frets komen we aan bij de karakteristieke Telecaster-kop. Op de voorkant vinden we een snaargeleider en de tekst ‘Squier by Fender’. Achterop gaat men nog ietsje verder: ‘Crafted in Indonesia. Designed and backed by Fender’. Het moederbedrijf is duidelijk trots op deze bas. De stemknoppen ogen wat goedkoop, met een wat kleine basisplaat. Normaal wordt de kop van een Telecaster Bass van achteren bijna volledig bedekt door metaal, maar op de TB zien we nog behoorlijk wat hout. De snaren ten slotte zijn een goed kwartet Fender-snaren - die je dus niet direct hoeft te vervangen - met een .105 als E.


Voelt stevig aan
Direct uit de doos is deze bas ‘ready to roll’. De brug is redelijk goed afgesteld en de actie is prima. De snaren voelen direct goed aan en ook de potmeters geven een stevig gevoel. ‘Stevig aanvoelen’ is niet per se een garantie voor kwaliteit, maar het maakt ons in elk geval niet bang dat we iets stuk zullen maken. Helaas zijn de potmeters typisch voor goedkopere instrumenten: ze fungeren meer als aan-uitschakelaar dan als een echte draairegelaar. Volume gaat eerst iets zachter en dan uit. En met de toonknop teruggedraaid wordt de bas meteen wel erg zompig, dus die laten we voorlopig gewoon open.


En nu spelen
Iedereen die de originele Telecaster Bass uit 1972 heeft meegemaakt, spreekt over het zompige geluid en de astronomische hoeveelheid laag. Helaas kan ik hier niet uit eigen ervaring over meepraten. Op zich is dat ook geen probleem, want Squier vermeldt duidelijk dat de humbucker van deze TB een totaal nieuw ontwerp is, dat opener en ‘moderner’ klinkt dan de Fender-humbucker uit 1972. Ik wist dan ook niet wat ik moest verwachten. Akoestisch klinkt de bas typisch Fender, maar dat hoeft niets te zeggen over de elektrisch versterkte sound. Ingeplugd klinkt de bas als... een Fender. Met meer laag dan een Precision, wat vetter en wat warmer, maar toch met het geluid dat de Precision zo herkenbaar maakt. En zeer zeker niet modderig en ongedefinieerd zoals een Gibson EB3 - waarover men vaak dezelfde klacht uit.

Een week heb ik nu de TB in huis, en nu zit ik met twee andere bassisten in een oefenruimte. Twee versterkers, een pot koffie en een arsenaal aan oude Gibsons, Fenders en Rickenbackers staan tot onze beschikking. Drie keer raden wat de verrassing van de dag is? De Squier TB! Deze bas mag dan uit China komen en wat goedkope onderdelen bevatten, maar qua sound blaast hij menig veel duurdere bas weg. Een van de andere bassisten had ooit zelf een echte Fender Telecaster Bass uit 1972. Zijn mening werd dus even gepolst. ‘Deze bas klinkt te gek!’, meldde hij. ‘Hij is veel bruikbaarder dan het origineel. Die was toch een stuk modderiger.’


Stoer en super seventies
Voor het luttele geld dat deze bas kost, heb je een zeer stoer instrument dat er niet alleen erg apart en seventies uitziet, maar ook super klinkt, mooi is afgewerkt en goed bespeelbaar is. De hardware en elektronica zijn niet van Fender-kwaliteit, maar als deze bas jouw sound heeft, is het een kleine moeite en een redelijke investering om er een andere brug, andere tuners en andere potmeters in te zetten. Dat laatste hoeft niet eens echt. Het terugdraaien van de toonregeling is niet aan te raden en het volume kun je wel ietsje verstellen. Kortom: deze bas is een absolute aanrader. Niet alleen voor ‘erbij’ maar ook als hoofdbas.


Squier Vintage Modified Precision Bass TB
Productie: China
Body: lindehout met essen top en achterkant
Hals: esdoorn, C-vorm
Frets: 20, medium jumbo
Mensuur: longscale (864 mm)
Afwerking: polyurethaan, 3 kleuren sunburst
Hardware: Squier, verchroomd
Element: Fender TEB 101B Humbucking Pickup
Elektronica: volume, toon

www.squierguitars.com