Paul Romanko, bassist van de Amerikaanse thrashmetalband Shadows Fall, begon met bassen onder invloed van mannen als Gene Simmons (Kiss), Geezer Butler (Black Sabbath) en natuurlijk Steve Harris (Iron Maiden). Zijn ‘main axe’ tot dusverre was een Ibanez SRX met EMG-elementen. Nu heeft hij zijn ‘eigen’ Ibanez PRB1 signature, een van de eerste basgitaren met twee elementen en toch slechts één(!) volumeknop. Remus Aussen, altijd in voor wat extra regelmogelijkheden, neemt ’m toch mee het podium op.

Bassisten lijken veelal te kiezen voor ofwel hightech ofwel vintage. Voor veelsnarige racemonsters van ingewikkelde houtsoorten óf voor gebutste jaren ’60-relikwieën. Hoewel, een hele horde bassisten die moet opboksen tegen muren van gitaargeweld komt uit bij heel andere instrumenten. In de voorhoede staan beulen als Fieldy (Korn), Paul Gray (Slipknot) en Mike d’Antonio (Killswitch Engage, ook één volumeknop). Zij en veel metalbassisten met hen kiezen vaak voor een vier- of vijfsnarige Ibanez. Zo ook Paul Romanko: voor zijn bas geen fancy topje of koolstof hals, maar gewoon een essen body en een hals van esdoorn en notenhout. En vooral: één volumeknop.


Gewoon hard
Als eerste springt de stervormige inlay voor de twaalfde fret in het oog: het is het logo van Shadows Fall. Prima stemmechanieken van Gotoh en vier monorail snaarhouders houden de zaak op stemming. Een lage stemming, want de bas wordt standaard D-G-C-F afgeleverd. De stemmechanieken, de doorlopende hals en de monorails vormen het belangrijkste technische verschil met het goedkope deel van de SRX-lijn. Achter op de body bevinden zich de covers voor de elektronica en batterij. De 9V-batterij zit keurig in een aparte ruimte, met, nog keuriger, messing helicols voor de schroeven. Die ene potmeter (nog een klein type ook) is wel erg eenzaam in de machinekamer en laat, samen met het los bungelende voorversterkerprintje, ruimte over voor zeker vier reservebatterijen. Maar de afwerking en de afstelling van het instrument zijn onberispelijk.

Ik hang de PRB1 om mijn nek en bespeel ’m eerst eens onversterkt. De bas hangt prima in balans en heeft een opvallend gelijkmatige toon en een snelle hals. Dit heeft beslist, net als de eindeloze sustain, met de doorlopende hals te maken. Een SRX met geschroefde hals die ik ter vergelijking uitprobeerde, miste die gelijkmatigheid. Versterker aan: mijn Hartke Kickback staat neutraal, volume laag. Maar niet laag genoeg, want de bas levert een kopjesrinkelende output af. Het geluid: recht, sonoor, en bij het spelen van mijn vaste ‘zomaar’-licks valt op hoe gedefinieerd de bas klinkt. Niet vreselijk mooi, punchy of dynamisch, eigenlijk bijna saai. Draaien aan de volumeknop levert evenmin tonale bijzonderheden op, en ik had eerder al vergeefs gezocht naar een push/pull-functie op de potmeter of (dip)switches. Niks, gewoon hard. En kaarsrecht. Ook in de D-G-C-F-stemming en met plectrum.


Waar is deze bas voor?
Kaarsrecht en hard, zei ik toch? Thuis slappen en tappen levert geen nieuwe inspiratie op. Hoogste tijd dus voor de podiumtest: een afgeladen zaterdagavond in het Haagse muziekcafé De Paap. De PRB1 over een Hevos-stack, snoeihard doorversterkt over de fenomenale huisinstallatie. En inderdaad: deze bas is echt bestemd voor het funderen van gitaarmuren. Dit is geen bas voor in je eentje. Die elementen en die ene volumeknop, je gebruikt die elementen niet los van elkaar. Niet in metal. En toonregeling? De toon ‘staat’ en er is geen enkele reden om die te veranderen. Want de Kane- en Anouk-covers (je speelt een keer in Den Haag of niet...) stonden met deze bas echt als een huis. En die ene volumeknop was nodig. Namelijk om te voorkomen dat de beveiliging van m’n versterker steeds aansloeg.


Keuzes
In een interview gaf Romanko aan dat hij op zoek was naar zijn ruimte in het geluidsspectrum, zijn ‘sonic niche’ tussen het gitaargeweld en de drums van zijn kompanen. Live blijkt dat Ibanez met deze bas die ruimte goed bepaald heeft: het instrument ‘draagt’ een stevig scheurgitaarnummer, maar blijft tegelijk gedefinieerd. En dat hoor je niet thuis of in de winkel, maar in het bandtotaal. Luister je naar deze bas in z’n eentje, dan doe je ’m tekort.

In de prijsklasse van de PRB1 is de concurrentie moordend. En toch... deze pony kent maar één truc, maar die truc beheerst ie dan ook heel erg goed: het aandrijven van een sloopijzeren bende. Je zou voor dat ambacht bij voorkeur een (goede) Precision of Thunderbird pakken, maar ik moet zeggen: de PRB1 is een geduchte concurrent. En hij is een stuk goedkoper.


Ibanez Paul Romanko PRB1
Productie: Korea
Hals: 5-delig esdoorn/walnoten, doorlopend, palissander toets, 24 medium frets, 34”
Body: Essen
Hardware: Mono-Rail IV-brug, Gotoh-stemmechanieken, Cosmo Black
Pickups: Ibanez PFR-AL4, MusicMan-type, alnico magneten
Voorversterker: Ibanez EQB Low Impedance-circuit
Kleur: Burgundy Wine Flat

www.ibanez.com