Jack and the Gary’s
Als een levende legende als Jack Bruce een boekje opendoet over zijn basspel, zijn achtergrond, zijn invloeden en zijn ideeën en tips uit de doeken doet, dan is dat op voorhand de moeite waard. Zeker als hij daarbij in trio zijn grote hits als White Room, Sunshine Of Your Love en I Feel Free nog eens laat horen, bijgestaan door Gary Moore en Gary Husband.
Klassiek - jazz - rock
Askold Buk, de interviewer, hoor je vrijwel niet. Het is net of Jack Bruce een lange monoloog houdt met af en toe een muzikale onderbreking, solo of met het trio. In alle rust vertelt hij over zijn begin op contrabas en zijn voorliefde voor jazz. Scott LaFaro en Charles Mingus waren zijn voorbeelden evenals Charlie Haden en Ray Brown. Daar lag zijn ambitie. Cream was een jazztrio dat met Eric Dolphy zou spelen. Op het CV van Bruce staan dan ook veel jazzmusici zoals Tony Williams, John McLaughlin, Alan Holdsworth en Carla Bley. De vrijheid en flexibiliteit van de jazz in zijn spel is dan ook precies wat Jack Bruce zo uniek maakt in de rockgeschiedenis. Jack Bruce is ook begonnen op cello. Hierop studeerde hij onder meer de cellosuites van J.S. Bach. Bach was een groots bassist, zegt Bruce, en daar kan ik het alleen maar roerend mee eens zijn. Zijn eigenwijze karakter heeft hem bij het bestuderen van klassieke harmonie gebracht tot de overtuiging dat regels er zijn om te breken. De voorbeelden die hij geeft uit zijn enorme eigen repertoire laten zien dat dit de juiste keuzes waren.
Studio
De hele dvd is opgenomen in de Angel Recording Studio in Londen. Deze lijkt qua afwerking gekozen te zijn bij de Warwick van Jack Bruce: vloer en muren zijn van bijna hetzelfde donkere hout. Met de vlam in de pijp, om het zo te zeggen, staan de drie heren te koken met achter Jack Bruce de ‘fire exit’ en aan de andere kant een enorm klassiek pijporgel. Het beeld is verder rustig en het camerawerk laat goed in detail de handen van Jack Bruce zien. Hij laat ook zien hoe hij de speeltechniek van de Veena (een oud Indiaas instrument met resonantiesnaren, nog ouder dan de sitar) geadopteerd heeft. Tremolo met de wijsvinger terwijl de pink een andere snaar als onderliggende drone in trilling brengt.
Methode?
Geen lesmethode, geen flitsende ‘Kijk mij eens’ show, geen stap voor stap ‘How to play Rock-Bass’ maar een mooi portret en een kijkje in de keuken van de man die de bassist was van supergroep Cream en nu succesvol solo-artiest die al bijna een halve eeuw compromisloos het hoofd boven water houdt. Jack Bruce: ‘Er zijn veel manieren om bassist te worden: hard studeren op de slaapkamer of als je geluk hebt zoals ik betaald worden om in een band te spelen zodat je niet hoeft te studeren.’
