Waarom?
Ruim 25 jaar na Slap It van Tony Oppenheim werd het hoog tijd voor een nieuwe slapbijbel. Niet dat er ondertussen geen boeken verschenen, integendeel. In sommige stond een overdaad aan foto’s zonder adequaat oefenmateriaal, en andere boden eindeloze reeksen saaie oefeningen of slechts lekkere licks zonder instructies. Natuurlijk hebben ook de bassisten de afgelopen 25 jaar niet stilgezeten. Inventieve spelers als Abe Laboriel, Alain Caron, Marcus Miller en Victor Wooten hebben de slaptechniek op een hoger, kleurrijker plan getild. Ze speelden met meerdere vingers van de rechterhand en gebruikten duim- en vinger bewegingen in beide richtingen. Zoveel innovatie, zo weinig goed lesmateriaal: Lars Lehmann zag hier een schone taak.
Voor wie?
Slap-Attack is bedoeld als het einde van de zoektocht naar de perfecte slapmethode. Voor beginners, gevorderden en profs biedt Slap-Attack tips om te vormen, te begeleiden en te inspireren. Kortom: genoeg aanleiding voor een nader onderzoek.
Wat?
Het boek opent met veertien pagina’s historisch overzicht van de slaptechniek. Terecht begint Lehmann met de contrabas, van ‘Pops’ Foster via Jimmy Blanton naar de rockabilly. De rest vult hij met de slaphelden van de basgitaar, van Larry Graham tot Victor Wooten. Slap-hulpmiddelen als de Funk Fingers van Tony Levin of de Slapring van Gerald Reese noemt Lehmann overigens niet.
Direct aan het begin blijkt dat de methode ondanks de grondige opzet erg snel langs de basisvaardigheden schiet. ‘Thumb It!’ beschrijft drie verschillende duimhoudingen, elk helder uitgelegd met praktijkvoorbeelden, voor- en nadelen, aandachtspunten én duidelijke foto’s. Een paar oefeningen met klankvoorbeelden waren hier leuk geweest. Dan volgt ‘Muting ist das halbe Leben!’ Jawohl, het boek is in het Duits. De Engelse vertaling komt spoedig. Hier zet Lehmann de linkerhandtechniek in de grondverf. Pas in ‘Getting Started’ gaan we spelen. De vijf oefeningen schieten door het materiaal waar de gemiddelde slap-methode een boek vol gaapverwekkende oefeningen voor nodig heeft: slap, pop, hammer-on en pull-off. Het hoofdstuk ‘Zusammen sind wir stark’ beschrijft de Open-Hammer-Pop en de dead-notes. Daarnaast geeft Lehmann aardige tips voor het oefenen en zelf eigen licks verzinnen met alle basistechnieken. Hierbij wordt effectief gebruik gemaakt van hier beschreven muzikale dimensies en Slap-Rudiments. Menig gevorderde slapper zal hier nieuwe ideeën opdoen. Daarna komen de nieuwe technieken double thumbing en ‘Doublepops’ aan de beurt. Bovendien stopt Lehmann ook de combinatie van slapping en tapping nog in zijn boek. De drie afsluitende slapsongs geven een aardig beeld van alle behandelde mogelijkheden. Mede door de gekozen tempi op de bijbehorende cd is lang niet alles eenvoudig.
Kortom?
De beginner zal veel geduld nodig hebben om stap voor stap door dit boek te kruipen. Voor de iets gevorderde slapper is het een goed opgebouwde methode die de technieken behandelt, ze in onderling verband zet en ook aanwijzingen geeft om zelf ideeën te vormen en een eigen stijl te ontwikkelen. De bijgeleverde cd is een onmisbaar studiehulpmiddel.
