In de loop der jaren is Bettie Serveert bijna een instituut geworden, het blijft maar met goede albums komen en dat terwijl de band volgend jaar alweer twintig jaar bestaat! Vier jaar geleden deed Bettie Serveert een semi-akoestische tour naar aanleiding van haar vijftienjarige bestaan en hierbij verscheen de cd/dvd Bare Stripped Naked. Daarnaast was er een jubileumconcert in Paradiso en daar viel, in negatieve zin, iets op: Het vuur leek een beetje uit de band. Na het vertrek van Berend ‘Bauer’ Dubbe, nam Gino Geudens de beide stokjes over. Zijn drumwerk krijgt een hele dikke voldoende, zijn koortjes waren een prachtige aanvulling, maar er miste iets. Halverwege de set kwam Berend de band voor een paar nummers versterken en de vlam was er weer. Er was meteen contact tussen bassist Bunskoeke en de oude drummer, het was misschien allemaal iets minder strak, maar het klopte! Voor Pharmacy Of Love gebruikte de band maar liefst drie drummers. Henk Jonkers en Jeroen Blankert mogen beide een nummer meedoen, maar de show wordt gestolen door de power van Voicst-drummer Joppe Molenaar. Na het akoestische avontuur mag de band weer rocken en dat wordt dan ook vol overgave gedaan. Carol van Dijk’s stem is nog steeds prachtig, kraakhelder met af en toe een rokerig randje, Peter Visser blijft een van de lekkerst spelende gitaristen in het genre en dan is er de bas van Herman Bunskoeke. De man die rustig voor een afgeladen vol Paradiso speelt, met één vinger van zijn rechterhand. De man die volgens Jelle Paulusma in onze rubriek ‘Ik Speel Geen Bas’ zich af en toe schuldig maakt aan ‘Bunskoeke-noten’ die niet kunnen, maar die wel lekker zijn. En inderdaad. Het baswerk is simpel, maar altijd melodieus en altijd lekker.