3 Hands Clapping is een trio met Bassist-medewerker Theo de Jong. Samen met gitarist Peter Tiehuis en percussionist Bart Fermie levert De Jong een relaxt swingende halfakoestische jazzplaat af. Het bandgeluid is bewust ‘klein’ gehouden: met percussie in plaats van drums, een akoestische basgitaar en het onmiskenbare gitaargeluid van Tiehuis. Overigens speelt hij zo te horen ook enkele nummers akoestisch. De lijst met nummers op Shaman Dance klinkt een beetje teveel als een liveset: het is een afwisseling van eigen nummers en gearrangeerde covers. Op cd maakt dat me een iets te vrijblijvende indruk. Neem Street Life in een langzame driekwartsmaat: hartstikke lekker, maar zeer zeker niet bedoeld voor de eeuwigheid. Af en toe komen er gastvocalisten opdraven en die leveren allemaal een prima bijdrage, maar Bart Fermie zingt zelf ook wat. Hij is geen wereldzanger en dat kun je jammer genoeg ook horen. Maar eigenlijk is dat allemaal gezeur. Het spelplezier spat namelijk uit je speakers zodra je deze plaat opzet. Ik heb de band eerst live gehoord en daarna pas de cd gekregen. Dat kleurt natuurlijk wel de manier waarop je naar zo’n cd luistert. Bij het horen van de muziek zie ik vooral drie muzikanten voor me die naar elkaar kijken, op elkaar reageren, elkaar vliegen afvangen en met een grote grijns er lekker een schepje bovenop doen om de anderen aan te jakkeren. Vooral dat maakt Shaman Dance leuk om naar te luisteren, maar de cd is wat mij betreft vooral een opwarmertje voor een optreden.