Boven de rivieren nemen we de Limbo’s al niet meer helemaal serieus en ons beeld van Belgen kent iedereen uit de Belgenmoppen. Zo verder geredeneerd moeten ze in Frankrijk wel helemaal krankjorum zijn. Mörglbl doet zijn uiterste best om dat beeld vooral niet te ontkrachten. Dit Franse powertrio hutseklutst zonder gewetensbezwaren circusmuziek, jazz, funk, progrock en loodzware metal tot een gepeperd en technisch hoogstaand stukje muziek. Wie niet horen wil moet maar voelen! Jäzz For The Deaf is geweldig leuk - als je van muzikale onderbroekenlol houdt. Gitarist Christophe Godin is een eersteklas shredder die Vai- en Holdsworth-fans zeker gelukkig zal maken. Het is prachtig om te horen hoe bassist Ivan Rougny daaraan zijn eigen lagesnarenexplosies toevoegt. Hij lijkt wel een octopus, zo polyfoon kan hij tappen, slappen, vingeren en flageolettentapijtjes leggen op zijn bas. In een powertrio is een actieve rol voor de bassist sowieso een must en als je echt wilt weten hoe dat moet dan luister je dus naar Mörglbl. Drummer Aurélien Ouzoulias is nieuw. Ik ken nog geen eerdere Mörglbl-platen, maar kan wel zeggen dat Ouzoulias de juiste man op deze plek is. In de funk- en rockgrooves doet hij netjes zijn werk, maar wanneer nodig krijgen we in de harde stukjes een spervuur van de dubbele bassdrum en bij het horen van zijn bekkenslagen ben ik bang voor ijzervijlsel in mijn oog. Zeggen dat je niet in een hokje past is al een cliché op zich, maar voor Mörglbl gold het lange tijd. Nu is er een doorbraakje en schijnt de band het erg goed te doen op progrock-festivals. Hoera, dus toch een genre! Mörglbl zal er blij mee zijn... nöt?!