Saxofonist Benjamin Herman is een druk mannetje. Met The New Cool Collective bracht hij acht cd's uit, onder zijn eigen naam verschenen er ook acht ep's en cd's, dan is er het Van Der Grinten/Herman Quartet en natuurlijk is hij als gastmuzikant op vele albums te horen. In het bijgesloten boekje van het nieuwe soloalbum lezen we drie namen van basgiganten die hun medewerking verleenden: Jeroen Vierdag, Manuel Hugas en de Brit Damon Minchella. De laatste kennen we als ex-bassist van Britpopband Ocean Colour Scene, hij baste met The Who op Live8 als vervanger van Pino Palladino en hij was jarenlang sideman van Paul Weller. Bij het opzetten is er herkenning. De nummers met Minchella verschenen op Durban Poison, een ep die alleen op (oranje) vinyl verscheen. Het boekje vermeldt dit niet, dus het kan zijn dat ook de andere nummers op vinyl beschikbaar zijn. De cd klinkt zeker niet als een samenraapsels van ep's, maar als een heerlijke, coherente plaat met vette uptempo nummers en dromerige, hypnotiserende rustigere nummers. Een ding hebben alle nummers gemeen: Jeroen, Damon en Manuel zetten samen met drummer Martijn Vink een heerlijke vette groove neer, die de nummers dragen. Naast de drie basgiganten heeft Herman meer hulp van bekende muzikanten. Ulco Bed, Daniel Rose (De Bassist #9) en Paul Weller nemen gitaarpartijen voor hun rekening, Perquisite speelt cello, Paul Wellers nieuwe vriendinnetje doet wat backing vocals, Git Hyper is opvallend aanwezig en het nummer Durban Poison is ook aanwezig als remix van C-mon en Kypski. Deze plaat brengt je in de stemming op zaterdagavond, maar je kan er ook heerlijk mee uitkateren op de zondagochtend. De ideale weekendplaat?