Zelfkennis siert de mens. Op haar debuut-cd Too Much In Store geeft bassiste-zangeres-componiste Phaedra Kwant een staalkaart van wat ze in huis heeft. En dat is nogal wat: straight-ahead jazz met swingende contrabas en lekkere laid-back zang, stomende funklijntjes op de gefrette basgitaar in instrumentale funk-fusioncomposities, dromerige solo’s op de fretless en akkoordenwerk (is het de zevensnarige bas die we op de hoesfoto in een hoekje van haar werkkamer zien staan?). De meeste nummers van de cd zijn prima te genieten, maar het album heeft daardoor wat weinig kop en staart. De afwisseling in instrumentatie geldt niet alleen de bassen: afwisselend horen we akoestische jazzbezettingen, vleugel met basgitaar, blazers en drums, Fender Rhodes met contrabas, fretless met synthesizers en ga zo maar door. Tot slot draagt ook de repertoirekeuze, een afwisseling tussen jazzstandards en eigen werk, bij aan het idee dat we vooral zo veel mogelijk gezichten van Phaedra moeten horen. De cd begint met een vocale versie van Chick Corea’s Crystal Silence en gelijk gaat er een blik blazers open voor Captain Pony, een onvervalst potje funk. Van de eigen nummers zijn vooral de liedjes met zang sterk. Waarom daar niet op gefocust? Songs die zo goed zijn als Many Moons Ago of Danced With You Today, als Phaedra daar eens een heel album van maakt, kan ze met een vinger in de neus de strijd aan met alle Cullums, Hamels en andere jazzy singer-songwriters. Nu is Too Much In Store een beresterk visitekaartje van een veelzijdig musicus.