De contrabas is een fotogeniek muziekinstrument. Je kunt haar zwoel omarmen en dromerig in de lens kijken of er bovenop gaan staan terwijl het vet van je kuif druppelt. Maar de Belgische contrabassist Nicolas Thys heeft in de fotostudio genoeg aan een mooie hoed. En zoals hij het presenteert, zo klinkt het. Want zijn debuut Virgo is een prachtige bandplaat geworden vol sterke jazzcomposities, zonder een al te prominente rol voor de bas. Op Virgo staat pure akoestische jazz, vol zit met onverwachte harmonische wendingen en langgerekte melodieën. De muziek is sterk ritmisch maar wordt nooit uitbundig, zodat het geheel iets broeierigs krijgt. Met een beetje raggen maak altijd wel indruk, maar de band van Nicolas Thys houdt de luisteraar van het begin tot het eind van Virgo in spanning en dat is een veel knappere prestatie. Thys heeft jaren in New York gewoond en is nu terug verhuisd naar Brussel. Op zijn plaat presenteert hij zichzelf met een bezetting van Amerikaanse collega’s. Naast het vakkundige jazzspel van pianist Jon Cowherd en saxofonist Chris Cheek valt vooral de gitaar van Ryan Scott op. Scott weeft met zijn dunne, nasale sound een web van tegendraadse lijnen en lickjes. Met zijn elektrische toon geeft hij de pure akoestische sound van het geheel contrast en diepte. Nicolas Thys’ contrabas heeft een bescheiden plek in de mix, maar tijdens solo’s betoont Thys zich een beul. De zelfgeschreven ingewikkelde akkoordovergangen bedwingt hij moeiteloos met pakkende lijnen. De band is bovendien prachtig opgenomen en gemixt. Kortom, een aanrader.