Zanger/gitarist Jelle Paulusma (ex-Daryll-Ann en tegenwoordig solo) speelde met diverse bassisten onder wie de onlangs tot beste van Nederland uitgeroepen Dick Brouwers. Deze column gaat echter over Herman Bunskoeke van Bettie Serveert.

Binnenkort is het weer Sinterklaas. Hoewel, de lokale supermarkt denkt dat dit folkloristisch feest al in september moet beginnen met een gevarieerd assortiment pepernoten. Gezellig. Ik heb niet zoveel meer met de Sint. Die illusie werd ruw verstoord op een Sinterklaasavond in 1973 toen mijn buurman oom Sjef, in de hoedanigheid van Zwarte Piet, op de deur klopte en vanachter het gordijn pepernoten naar binnen gooide. Hij was vergeten zich te schminken. Hoor, wie klopt daar kinderen? Het gordijn waaide op en mijn ouders probeerden het nog recht te praten. Hij zou zijn ingehuurd door de Goedheiligman, want druk, druk, druk...veel schoorstenen te gaan... ja, ja, ja. Me and baby brother. Tranen met tuiten. Oom Sjef. Niet eens een echte oom. Over en uit.

Vandaag de dag denk ik graag mee met de middenstand over hoe de consumptiedrift van de verdoofde consument te bevredigen. Daarom wilde ik hierbij opteren voor de verkoop van pepernoten vanaf eind juli. Nog gezelliger. Daartoe echter hebben we behoefte aan een nieuwe noot, een nieuw concept, een nieuwe frisse vormgeving, de hele rataplan. Geen paniek. Bij dezen geef ik u: de Bunskoekenoot.

De geboorte van dit concept vindt zijn oorsprong in de jaren ‘90, vlak na het uitkomen van Bettie Serveert's Palomine. Wereldplaat. Voor altijd. Weirde bassist. Speelde van die loopjes waarin altijd een noot zat die er niet echt thuis hoorde. Unheimisch. Eigen…  Herman Bunskoeke. The kid's allright.

Sindsdien werd de term in de Daryll-Ann oefenruimte gebezigd wanneer Jeroen Vos een noot speelde die echt niet kon. 'Eej Vos, kap es effe met die Bunskoekenoten'. Met een brede grijns, maar nooit oneerbiedig bedoeld en altijd met een hoofdletter. Een noot die op je moet groeien. Die het kwartje pas veel later doet vallen. Van lieverlee werd het dan ook: ‘Eej Vos, te gek man, die Bunskoekenoten’.

Daarom, heren CEO's, presenteer ik u De Bunskoekenoot. Een noot met karakter en een bite die u doet verlangen naar de volgende. Dé nieuwe smaaksensatie. De noot met een twist. Een beetje Buns. Een beetje Koeke.

Het is tijd voor zwaarder geschut. Met een reclamecampagne gericht op de allerjongsten. Die doen de rest voor u. Pa en Ma zijn toch niet meer bestand tegen het onaflatende gejengel van hun kroost. Doordachte strategie en een prima overbrugging naar de officiële aftrap van het Sinterklaasfeest, begin september. Graag in een supersize zak. Qua vormgeving dacht ik aan een noot met een krom vlaggetje. Karakter, u weet wel. ‘De Bunskoekenoot’. In kapitalen. Verkoop verzekerd.

Paulusma’s tweede soloalbum iRECORD verschijnt 10 november bij Munich.