Het in Limburg gevestigde progressieve rocktrio 21 Eyes Of Ruby maakt het zichzelf niet gemakkelijk. Beïnvloed door ‘moeilijke muziek’-grootheden als King Crimson, Tool en Mars Volta leeft de band zich uit in lange jams en complexe, emotioneel geladen stukken. Toen de eerste bassist tijdens de opnames van Conquer The World pt. 3 uit de band stapte, deden meerdere muzikanten auditie om de felbegeerde lege plaats op te vullen. Tot zijn eigen verbazing bleek de twintigjarige Alex van Damme de juiste man te zijn. Een kort interview.

Ik leerde de band kennen via MySpace en vond ze meteen helemaal te gek. Vervolgens heb ik een tijdje contact gehad met de drummer. Ik wist dat ze een nieuwe bassist zochten, maar dacht dat ik dat niveau nooit zou trekken. Totdat ik een berichtje van de band kreeg. Of ik auditie wilde doen. Ze hadden op mijn MySpace gezien dat ik fanatiek met bassen bezig was en qua smaak in hetzelfde straatje zat. Er waren nog een paar andere bassisten in de running en enkele hadden een paar nummers al helemaal uitgezocht. Ik had daar niet de tijd voor, dus ik had ook niet al te hoge verwachtingen van de auditie. Toch bleek mijn muzikale insteek meteen in de smaak te vallen en na een keertje jammen werd ik de nieuwe bassist. Na drie repetities werd ik meteen mee de studio in gesleurd om de cd op te nemen. Ondanks m’n zenuwen ging dat vrij snel en ben ik op drie van de zes nummers van de nieuwe plaat te horen.

21EOR is niet de makkelijkste band om in te bassen. Ben je een echte freakbassist?
Nee, absoluut niet. Zoals veel van mijn leeftijdsgenoten ben ik geïnspireerd door mensen als Flea van Red Hot Chili Peppers, maar inmiddels waardeer ik vooral bassisten die hun plek weten te vinden in de band. Zelfs bij mijn held, Marcus Miller, zie je dat hij alles kán spelen, maar zich net zo goed een nummer lang op de achtergrond houdt. Zo’n bassist wil ik zelf ook zijn: niet technisch beperkt zijn, maar toch geen noot te veel spelen. Daarnaast vindt de hele band het uitdragen van emoties op plaat en op het podium veel belangrijker dan instrumentale vaardigheden. 21 Eyes Of Ruby staat dan ook bekend om de energie die we hebben als we live spelen. Ik sta er nooit bij als een paspop en ik ben inmiddels ook voldoende ingespeeld om de jongens aan te voelen in de spontane live-jams. De muziek staat boven alles.

Op de website staat dat je op een Glockenklang-versterker speelt. Die naam kom je niet vaak tegen, hoe ben je daarop gekomen?
Ik begon ooit met een goedkope Behringer-top, maar was op een gegeven moment toe aan een echt goed geluid, zij het op budget. Op internet kwam ik toen Glockenklang tegen, een verrekte duur versterkermerk. Wonder boven wonder vond ik een betaalbaar tweedehands exemplaar. Om hem te testen nam ik allebei m’n bassen mee en ik was meteen enthousiast hoe goed het karakter van elke bas overeind bleef. Mijn Fender Precision uit ‘79 klonk helder als een Precision en ook mijn vijfsnarige Bass Collection klonk precies zoals het hoorde. Dat hifikarakter ben ik bij weinig andere versterkers tegengekomen.

Als het grote geld binnenstroomde met de band, wat was dan je eerstvolgende apparatuuraankoop?
Een mooie buizenversterker om naast de Glockenklang te gebruiken. Een Hiwatt of Ampeg, in elk geval iets met een overdrive-kanaal. Een zessnarige bas of zoiets hoeft voor mij niet, vijf snaren is meer dan genoeg.

www.21eyesofruby.com