Tom Helsen en Anton Walgrave draaien beiden al een hele tijd mee in het Vlaamse rockcircuit. Met succes overigens. Tom Helsen had eerder een grote hit te pakken met Sun In Her Eyes en ook de daaropvolgende singles van zijn nieuwste plaat konden op veel sympathie rekenen bij het grote publiek. Net als Anton Walgrave overigens, wiens single When She Calls het goed doet op de radio. Maar dat is niet het enige wat deze frontmannen met elkaar gemeen hebben. Ze delen ook een bassist: Jelle Van den Bergh, die tevens bij Allan Muller speelt. Tijd om hem eens aan de tand te voelen.

Waarmee is het allemaal begonnen?
‘Mijn pa speelt gitaar en thuis werd ik gestimuleerd om naar de muziekschool te gaan, maar dat vond ik niet zo plezant. De klassieke stukken die ik daar voorgeschoteld kreeg, waren niet aan mij besteed. Intussen ging ik thuis wel aan de slag met de muziek van The Beatles en Nirvana. Zo ben ik op vijftienjarige leeftijd met mijn eigen groepje begonnen. Een gitarist van de groep had een basgitaar waar ik af en toe op speelde. Toen al ben ik gaan beseffen dat de bas meer mijn ding is. Pas later, op mijn achttiende, kocht ik mijn eigen bas.’

Heb je ooit les gevolgd?
‘Met mijn allereerste basgitaar ging ik naar iemand die mijn vader mij had aangeraden. Maar daar kreeg ik te horen: “doe vooral je eigen ding en zoek het zelf maar uit”. Wat ik dan ook gedaan heb. Daarna ben ik wel nog lessen gaan volgen bij Bart Van Lierde (bassist bij o.a. Zita Swoon - BP) en trok ik voor een jaar naar de Jazz Studio in Antwerpen. Als mijn buurjongetje morgen komt zeggen dat hij bas wil spelen en mij om advies vraagt, dan zeg ik hem dat hij vooral veel naar muziek moet luisteren. Door naar optredens te gaan kijken, te zien hoe anderen het doen en door nummers na te spelen train je je oren. Dat is het belangrijkste bij muziek maken. Je techniek komt later wel. Ik ga hem niet aanraden om direct het duurste materiaal te kopen. Nee, zoek iets goedkoops en probeer daar maar iets uit te krijgen. Als dat lukt, kun je daarna een betere basgitaar aanschaffen. Luisteren en proberen, dat lijken mij de belangrijkste tips die je een beginnend bassist kan meegeven.’

Wanneer is bas spelen voor jou meer geworden dan een hobby?
‘Dat was toen ik een paar jaar terug bij Anton Walgrave ben gaan spelen. Anton leeft al vijftien jaar voor zijn muziek. Voor mij was dit de eerste keer dat ik met mensen samenwerkte die professioneel met muziek bezig zijn. Door hen kreeg ik de smaak te pakken. Van het één kwam het ander. Ik ging ook bij Allan Muller spelen, leerde andere professionele muzikanten kennen en bouwde vrij snel een netwerk op van mensen met wie ik nu nog steeds samenwerk. Alles wat ik nu meemaak, heb ik nooit van durven dromen. Ik ben er eigenlijk toevallig ingerold. Toen ik vorig jaar op het grote podium van TW Classic in Werchter stond, kon ik zelf maar met moeite geloven wat me overkwam.’

Ben je fulltime muzikant of doe je daarbuiten nog een andere job?
‘Ik werk ook als webdesigner. Het is goed om eens iets anders te doen. Als ik enkele dagen in de studio heb gezeten, dan is het leuk om de daaropvolgende morgen gewoon een website of een affiche te ontwerpen. Dat doe ik als zelfstandige. In die zin kan ik zelf mijn werk plannen. Bijkomend voordeel: als ik alleen van mijn muzikale bezigheden zou willen leven, moet ik ongetwijfeld ook zaken tegen mijn zin gaan doen. Nu hoeft dit niet.’

Zijn er bassisten die jou inspireren?
‘Ik ben een grote fan van bassisten die zich in dienst stellen van een band en op het juiste moment voor het voetlicht treden. De bassist van Suzanne Vega, Mike Visceglia, is daar zeer goed in. Die kan heel functioneel spelen, maar als hij loos mag gaan, dan klinkt hij waanzinnig. Wat Jaco Pastorius bij Joni Mitchell deed, is daar voor mij ook een mooi voorbeeld van. Maar ik kan ook genieten van bassisten die zich in de nummers nestelen en voor een minder opvallende rol kiezen, zoals Rick Rosas van Neil Young.’

Zoek je telkens opnieuw naar een passende sound voor de verschillende bands waarin je actief bent?
‘Ik vind het belangrijk een eigen sound te hebben. Je moet je speelstijl natuurlijk wel schikken naar het nummer, maar als men mij zegt: “je moet je elke sound kunnen aanmeten”, dan pas ik liever. Ik blijf daarbij nogal trouw aan mijn Fender Jazz Bass - Ampeg Classic combinatie, al durf ik die laatste soms wel eens af te wisselen met mijn oude Fender Bassman versterker en komt er binnenkort een vintage Rickenbacker basgitaar bij. Ik ben een hele periode aan het experimenteren geweest met effecten als wahwahs, fuzzes, octavers, delays et cetera. Ik vond dat heel tof, maar het laatste jaar gebruik ik ze niet meer, hooguit eens een distortion-pedaal in de studio. Ik was me erin aan het verliezen. Nu hangt er tijdens optredens alleen een volumepedaal en een stemapparaat tussen mijn basgitaar en versterker.’

Hou je ervan te werken in de studio of heb je toch een uitgesproken voorkeur voor optredens?
‘In het begin was ik bij studiowerk soms wel zenuwachtig en dan speel je niet zo goed. Ondertussen trek ik mij daar niks meer van aan en doe ik gewoon mijn ding. Hoe meer ervaring ik in de studio opdoe, hoe leuker ik het vind. Een goede producer heeft daar natuurlijk ook invloed op. David Poltrock bijvoorbeeld, de producer met wie Tom Helsen momenteel in de studio aan het werk is, slaagt erin om niet alleen het artistieke in goede banen te leiden, maar ook om de moraal hoog te houden.’

www.tomhelsen.be www.antonwalgrave.com