In Bassist # 15 staat een interview met Rogier Dieges, een Rotterdamse contrabasbouwer met fascinatie  klankverbetering. Naast het interview dat in de nieuwe Bassist te lezen is, hebben we ook een foto- en videoreportage gemaakt van hoe Dieges de bas van Remus Aussen onder handen neemt. Kijk hieronder hoe hij dat doet.

Dieges stelt onder andere de contrabassen beschikbaar voor het North Sea Jazz-festival in zijn woonplaats;

Op dit filmpje uit 2010 vertelt Ron Carter wat hij van ‘zijn’ leeninstrument vindt. Dieges neemt de oude Duitse bas van Remus Aussen onder handen, en niet zo’n beetje ook:  het voorblad wordt compleet gerenoveerd, nieuwe basbalk, de hals krijgt een nieuwe toets, het hele instrument  wordt op ‘toon’ gebracht. Hoe vreemd dat voor een gemiddelde snarenslijter ook moge klinken: de snaren worden NIET vervangen. Nergens voor nodig, die kunnen nog wel een jaartje mee.  Hier een fotoreportage van de aanpak.

Dit is de bas… en Rogier zet er letterlijk het mes  in.

Het geluid van de bas vóór de behandeling: geplukt…

…En gestreken. De opnames zijn gemaakt met een computer, een Edirol UA-5 USB audio interface en
een AKG C 10000 S microfoon. De bas staat op een statief, en er is geen toonregeling, compressie of
filtering gebruikt.

Binnenin is te zien wat de bas in de loop der jaren allemaal meegemaakt heeft:  ingezakte basbalk, overal reparaties in de vorm van stukjes hout, linnen en ‘stippen’ van perkament.

Voorblad is nu beter op dikte gebracht;  de grote cirkel is de  voering voor de ‘stapel’ (het stokje tussen voor-  en achterblad), en die voering voorkomt dat die stapel op termijn dwars het kwetsbare bovenblad heen zou steken... Scheuren zijn  opnieuw gerepareerd: met verzonken stukjes hout, om ervoor te zorgen dat de reparaties de trilling van het bovenblad niet meer verhinderen. De nieuwe basbalk zit op zijn eveneens nieuwe plek. Hij zit 3 centimeter meer naar rechts – want de oorspronkelijke  bouwer van het instrument had ‘m in feite verkeerd geplaatst…

Filmpje: met vogelzand en een basspeaker, gemoteerd op een houten plaat, test de Rogier het nieuwe volume van het voorblad: dit is vóór de aanpassingen. De bovenkant van het blad doet al aardig mee, getuige de ‘lijn’ van het zand. Op de onderkant van het blad zakt het zand nog in enkele ‘kuilen’.

….en na de aanpassingen.  Het blad is hier en daar dunner gemaakt, of juist iets opgedikt – zodat het instrument  in theorie beter zal resoneren dan ooit. Het zand blijft nu ook onder aan het blad netjes aan de randen, en dat betekent dat het voorblad nu veel gelijkmatiger en over de hele oppervlakte trilt. Zoals het hoort.

En nu verder met het achterblad en de kast…

…de boel zit weer dicht, en de bas staat weer thuis. Een nieuwe toets, nieuwe kam, plus de afstemming van het gewicht van hals en staartstuk completeren de behandeling. Als nieuw? Nee, een oude bas met een eigen karakter, maximaal op toon gebracht en constructief klaar voor de komende jaren.

Het geluid van de bas ná de behandeling. Zelfde opstelling, bas met statief weer op dezelfde positie ten
opzichte van de microfoon, en alle knoppen staan volgens Remus weer bij benadering in dezelfde stand.
Oordeel zelf! Geplukt…

…en gestreken.

De websites:

De bassist:

www.remusaussen.nl

De bouwer:

www.diegesdoublebass.com