Volgens critici had de band Oasis na de eerste twee platen moeten stoppen. Na vijftien jaar is de band echter populairder dan ooit, met zelfs twee optredens in de HMH volgend jaar. Muziekbladen staan weer vol met sappige scheldpartijen van de broertjes Noel en Liam Gallagher, tegen elkaar en zo ongeveer tegen iedere andere band. De Bassist ontwijkt de familievetes en schuift aan bij de altijd kalme Andy Bell.

Andy, het geluid van het nieuwe album, Dig Out Your Soul, verschilt nogal van eerdere albums. Het is wat donkerder, vetter, meer psychedelisch. Hoe komt zoiets tot stand?
‘Noel had bij gitarist Gem Archer thuis wat demo’s gemaakt die al die sound hadden. Daarna heeft hij van onze songs de nummers uitgezocht die het beste bij zijn visie pasten. Terwijl wij die nummers opnamen, kwam hij met meer songs in die stijl.’

Een aantal weken in Abbey Road opnemen is geen straf!
‘Het was cool om daar op vrijdagavond zijn. Alle huistechnici werden dronken aan de vaste bar en tot twee keer toe werden we meegenomen naar een soort geheime kamer waar ze ons allerlei maffe en obscure Beatles-opnames lieten horen. Dat was echt het einde!’

Je hebt zelf één nummer voor het album geschreven: The Nature Of Reality. Het gaat over je recentelijke scheiding. Zelf speel je er niet op. Is daar een reden voor? Ik kan me voorstellen dat het moeilijk is als anderen zo’n persoonlijk nummer inspelen.
‘Daar gaat het nummer niet over. Het was een poging om mijn kijk op de wereld van dat moment te beschrijven. Ik was bezig met zelfreflectie, wat onderdeel was van de therapie waar ik in zat. Als het al specifiek over iets gaat, dan is het eerder mijn religieuze opvoeding dan mijn huwelijk.

Het was ook niet echt vreemd om niet zelf te spelen. Dat gebeurde gewoon. We hebben de gewoonte om eerst drum en slaggitaar op te nemen en dat bleek een mooie basis te zijn. Van mij hoefde er geen bas op, ik was er zelfs tegen. Gem stond erop dat hij een simpel lijntje op bas zou proberen en dan werkte goed. Ik herinner me nu dat ik er wel wat piano op speel, waarbij ik Noels solo volg. En ik ben deel van de handklappen, haha! Maar het maakt niet uit wie wat speelt. De band is zo close met elkaar op muziekgebied, dat we bijna inwisselbaar zijn als muzikanten. Het gaat er vaak meer om wiens stijl van spelen het beste bij het geluid van het nummer past. We staan uiteindelijk allemaal in dienst van het nummer.’

Je wilde jouw nummer eigenlijk niet op het album hebben.
‘Ik heb iets van acht demosongs aan Noel gegeven. Ik vond dit eigenlijk het minste nummer. Ik was er ook een beetje zenuwachtig over, omdat er antireligieuze tekst in zit. Ik wist dat mijn ouders daarvan zouden schrikken, want die zijn erg religieus. Toen ik ze over het nummer vertelde, begrepen ze me eigenlijk wel. Mijn vader zei dat hij het nooit eens was geweest met de tekst van Lennons Imagine, maar dat dat hem er nooit van had weerhouden om van het nummer te houden. Nou wil ik mijn nummer niet vergelijken met Imagine hoor, haha.’

Als je naar het opnameproces kijkt, dan is Oasis een van de vreemdste bands. Gem speelt bas op bepaalde nummers en hij zegt zelfs: ‘Als je echt een goede gitaarpartij of een mooie barokke pianopartij wilt, dan is Andy je man’. Hoe zit het met de rolverdeling tijdens het opnemen?
‘We beginnen meestal met drums en slaggitaar. Dat betekent dat Zak [Starkey - CD] en Noel eerst aan de beurt zijn. Daarna voorziet Noel of Liam het nummer van een “guide vocal”. Vervolgens bouwen we een nummer op en bekijken we per track wat een nummer nodig heeft. Deze keer hebben we een ‘less is more’-benadering, dus de rest van de instrumenten wordt een beetje verdeeld. Als Noel de enige op gitaar is, dan doet Gem de baspartij en ik toetsen. Uiteindelijk speel ik meer toetsen dan bas op het album. Als er dan toch overdubs komen, dan kijken we gewoon even bij wie het het beste paste. Zo heb ik uiteindelijk het Dear Prudence-gedeelte gedaan aan het eind van The Turning. Als ik met een idee kom, voert Gem dat soms uit en andersom. Het is moeilijk om te herinneren waar ik wat op speel. Mellotron, piano, akoestische gitaar, handklapjes, een overstuurd Farfisa-orgel en ik heb zelfs met een strijkstok gitaar gespeeld, haha!’

Dit interview is voor een basblad, daar gaat mijn verhaal!
‘Ik vind bas spelen live leuker dan in de studio. In de studio is het moeilijker, want ik ben niet zo goed in het bedenken van basloopjes. Live is het gewoon een kwestie van de versterker openzetten en gaan! Dat vind ik ook het leukste: het volume en twee van die enorme torens op het podium.’

Sinds Heathen Chemistry kan je opeens baslijnen horen bij Oasis. Daarvoor was het meer wat gerommel in het laag. Het nieuwe album bevat echte baslijnen, maar ook aardig wat nummers met wat minder gedefinieerd laag.
‘Ik speel basgitaar op Waiting For The Rapture, The Shock Of The Lightning, I'm Outta Time, Falling Down en Ain't Got Nothin. Gem speelt op de overige nummers. Daarnaast hebben we veel bas uit keyboards gehaald. Ik heb bas op een Fender Rhodes gespeeld en op de baspedalen van een Hammond B3. Je hoort ook bassen uit synthesizers, meestal bespeeld door Noel of door onze live-toetsenist, Jay Darlington. Daarom klinkt het zo ‘swampy’.’

Je hebt inmiddels met drie drummers gespeeld in Oasis. Chris Sharrock (The La’s, Robbie Williams) is na de opnames de vervanger van Zak Starkey geworden. Is het moeilijk om je steeds aan een drummer aan te passen of passen zij zich aan de band aan?
‘Tot nu toe was de kracht van alle drie de drummers dat ze zich goed in de band konden inleven. Chris is daar echt een meester in. Hij reproduceert heel gemakkelijk de partijen van zijn voorgangers, maar toch met een eigen stijl.’

Als je in een band als Oasis zit, dan moet het maandenlang touren best moeilijk zijn, zeker als je een privéleven probeert te hebben. Is het het allemaal waard?
‘Ja, dat is het zeker, maar na twintig jaar in bands raak je wel gewend aan het leventje hoor.’

Onlangs bekeek ik de dvd Lord Don’t Slow Me Down opnieuw. Een kijkje achter de schermen van de tour van Oasis. Wat denk jij als je de dvd ziet? Wil je meteen je bas pakken en in het vliegtuig stappen of denk je: ‘Nee, niet weer!’?
‘Ik kijk niet graag naar deze film. Het laat het deel van mijn leven zien waarin ik nogal teruggetrokken was. Ik was van de drank af en ik had een heel streng dieet. Ik bedoel, de film is fantastisch hoor, Noel en Liam zijn geweldig, maar als ik hem zie, herinnert het me aan de tijd dat ik gewoon even een miserabele zak was. Ik eet nu weer alles en ik drink weer. Ik denk dat ik nu wat gezelliger ben.’

Je zit nu negen jaar in Oasis. Dat is behoorlijk lang voor iemand die niet Gallagher heet. Hoe krijg je dat voor elkaar?
‘Gem en ik gaan zwaar drinken als we de tien jaar bereikt hebben. Ik weet niet hoe we dat voor elkaar gekregen hebben trouwens. Ik denk doordat we geniaal zijn!’

‘Iemand van Marshall had een VBA400 naar de studio gestuurd in de hoop dat ik er een zou kopen. Ik verwachtte er eigenlijk niet veel van, maar ik werd letterlijk en figuurlijk omvergeblazen! Ik heb er dus meteen twee gekocht en sindsdien ben ik er echt vol lof over. De Burns Bison was een vol klinkende bas over de hele linie. Een Ampeg heeft veel laag, maar minder mid en dat klonk goed met de Burns. Ik was nooit zo te spreken over de combinatie van Fender en Ampeg, omdat je wel veel laag had, te veel soms, maar het hoog was iel. Daarom ging ik voor de vorige tour toch terug naar Burns. De Marshall heeft echter scheepsladingen mid en dat klinkt helemaal te gek met de Precision. Voor de tour neem ik gewoon mijn twee ’71-Fender Precisions mee.

Gem en ik hebben de Precisions tijdens de opnames voor alle songs gebruikt. We hadden een stapel oude versterkers staan, zoals een oude Ampeg-fliptop, maar ook wel oude gitaartops die ook prima klinken met bas. Per nummer bekeken we dus een beetje wat we gebruikten. We nemen altijd op met microfoon en DI. Qua effecten gebruik ik alleen een Ibanez PD7-distortion.

De laatste vintage bas die ik kocht, was een 60’s McCartney Höfner. En een zeer goed klinkende 60’s Burns Shadows, maar dat is alweer een paar jaar geleden. Tsja, je weet nooit precies wat je krijgt als je een oude Burns aanschaft. Soms is het echt rommel. Mijn oude Vista Sonic Bass is helaas echt een ‘fotosessie’-bas. Ik gebruik hem voor de laatste videoclip. Ik ben naar Londen verhuisd en ik woon nogal klein. Veel spullen staan opgeslagen en ik koop dus niet zoveel meer.’