Als het om instrument- en versterkerbouw gaat, is Nederland nooit een grootmacht geweest. Vroeger had je de instrumenten van Egmond en de versterkers van Novanex en London City. Tegenwoordig heb je Koch-versterkers voor gitaristen en twee kleine basversterkerfabrikanten met een zeer goede naam in de baswereld: Hevos en Vanderkley.  De Bassist ging om tafel met CEO‘s Rob de Vos en Marc Vanderkley, die alles vertelden over wat er allemaal bij komt kijken. 

Over de Fender Precision is alles al een keer geschreven. Eén keer? Honderden keren. Ook in De Bassist staat de ‘oerbasgitaar’ vaak in het voetlicht, maar het 60-jarige jubileum mág je gewoon niet voorbij laten gaan. In plaats van opnieuw te verklaren waarom Leo Fender het ‘de eerste keer meteen goed had’, vroeg Chris Dekker elf zeer uiteenlopende Nederlandse bassisten en een Vlaamse bassist over de relatie met en de sound van hun P. 

Je kent ze wel: startersetjes met alles erop en eraan. Een basgitaar, een versterker, een paar plectrums, een strap, een snoer en een stemapparaat in één doos. Er zit nog net geen basleraar in, maar verder echt alles wat je nodig hebt. Gevorderde muzikanten doen er soms wat lacherig over, maar voor de absolute beginner zijn de vaak bizar laag geprijsde pakketten dé uitkomst. Het Panel van deze maand vergrijpt zich aan vier van deze setjes, met een opmerkelijke conclusie. De Bassist redacteur Maarten Rischen doet verslag. 

Eigenlijk zijn bassisten maar een vreemd volkje. De ene helft speelt op prachtige instrumenten die met veel zorg in nieuwstaat worden gehouden. De andere speelt op afgeragde stukken hout waar een extra deuk wordt gezien als een bonus. Een beetje straf gesteld misschien, maar de voorliefde voor oud uitziende bassen prevaleert doorgaans. In dit Panel gaan we met vier bassisten op zoek naar die ‘je ne sais quoi’, de ongrijpbare kwaliteit van een oude Fender. Én we zoeken uit of nieuwe bassen (al dan niet voorverouderd) diezelfde x-factor kunnen bieden.